Fréttir

Búinn að bíða í tvö ár eftir iðnaðarmanni sem þáði borgun en hefur aldrei mætt

Mynd
Myndin er úr safni

Kærunefnd vöru- og þjónustukaupa hefur lagt fyrir iðnaðarmann að endurgreiða viðskiptavini innborgun inn á verk sem samið var um að iðnaðarmaðurinn myndi taka að sér. Innborgunin var greidd fyrir tveimur árum en iðnaðarmaðurinn hefur enn ekki látið sjá sig til að hefja verkið.

Viðskiptavinurinn leitaði til nefndarinnar í nóvember 2025 sem hefur nú úrskurðað í málinu. Krafðist viðskiptavinurinn endurgreiðslu á innborguninni auk bóta vegna fjárhagslegs og ófjárhagslegs tjóns vegna vanefnda iðnaðarmannsins.

Í kvörtun viðskiptavinarins kom fram að í ágúst 2024 hafi iðnaðarmaðurinn haft samband við hann eftir að sá fyrrnefndi auglýsti eftir þjónustu við smíði og uppsetningu glugga og hurðar. Hafi tilboð iðnaðarmannsins í verkið numið alls 550.000 krónum.  Samkvæmt tilboðinu hafi verkið átt að taka tvo daga og glugginn og hurðin að vera tilbúin innan tveggja til þriggja vikna. Iðnaðarmaðurinn óskaði eftir innborgun og greiddi viðskiptavinurinn hana, samtals 315.000 krónur.

Engin uppsetning

Í september komust iðnaðarmaðurinn og viðskiptavinurinn að samkomulagi um að uppsetning færi fram tveimur dögum síðar.

Uppsetninguninni var hins vegar slegið á frest vegna veikinda samstarfsmanns iðnaðarmannsins.

Segir í úrskurði kærunefndar vöru- og þjónustukaupa að í kjölfarið hafi málsaðilar átt í reglulegum samskiptum í gegnum smáskilaboð þar sem viðskiptavinurinn hafi ítrekað ósk sína um að iðnaðarmaðurinn hæfi verkið. Af samskiptunum verði ráðið að iðnaðarmaðurinn hafi lofað í nokkur skipti að hefja verkið en frestað því svo ýmist vegna veðurs, veikinda starfsmanna, rangra pantana eða anna í öðrum verkefnum.

Þann 16. október 2024 var ákveðið að iðnaðarmaðurinn myndi mæta daginn eftir til að ljúka verkinu. Viðskiptavinurinn tók fram að ef iðnaðarmaðurinn myndi ekki mæta yrði þess krafist að glugginn og hurðin yrðu afhent eða innborgun endurgreidd. Iðnaðarmaðurinn mætti ekki og tveimur dögum síðar óskaði viðskiptavinurinn eftir því að sá fyrrnefndi myndi endurgreiða innborgunina inn á verkið. 

Í kvörtun viðskiptavinarins kom fram að frá þeim degi hafi engin samskipti borist frá iðnaðarmanninum og endurgreiðsla ekki farið fram þrátt fyrir ítrekaðar áskoranir.

Endurgreiða 

Iðnaðarmaðurinn veitti engin andsvör í málinu.

Í niðurstöðu kærunefndar vöru- og þjónustukaupa segir að samkvæmt upplýsingum frá viðskiptavininum hafi iðnaðarmaðurinn hvorki innt af hendi hina umsömdu þjónustu né endurgreitt innborgunina. Séu þannig liðin tæp tvö ár frá því að þessir aðilar sömdu um verkið. Verði því lagt til grundvallar í málinu að dráttur í skilningi laga um þjónustukaup hafi sannanlega orðið á því að þjónustu iðnaðarmannsins yrði lokið.

Líta verði á kröfu viðskiptavinarins um endurgreiðslu innborgunar sem yfirlýsingu um riftun á samningi aðila, í skilningi áðurnefndra laga. Því verði að telja að viðskiptavininum sé heimilt að rifta samningi sínum við iðnaðarmanninnn og krefjast endurgreiðslu á hinu greidda gjaldi. Við mat á endurgreiðslukröfunni verði að líta til þess, með hliðsjón af framlögðum gögnum, að iðnaðarmaðurinn hafi í engu efnt samning sinn við viðskiptavininn. Eigi sá síðarnefndi því rétt á endurgreiðslu að fullu. 

Niðurstaða nefndarinnar er því að iðnaðarmanninum beri að endurgreiða viðskiptavininum innborgunina, 315.000 krónur.

Þegar kemur að kröfu viðskiptavinarins um skaðabætur segir nefndin hins vegar að til þess að eiga rétt til skaðabóta beri honum að sýna fram á að hann hafi orðið fyrir tjóni, hvert raunverulegt umfang þess sé og að skilyrði skaðabótaábyrgðar séu að öðru leyti uppfyllt. Sömuleiðis verði að sýna fram á að iðnaðarmaðurinn beri ábyrgð á tjóninu með skaðabótaskyldri háttsemi. Nefndin segist telja að í málinu liggi ekkert fyrir sem renni stoðum undir að viðskiptavinurinn hafi orðið fyrir bótaskyldu tjóni vegna vinnutaps, óþæginda, álags eða heilsufarsáhrifa.

Nefndin fellst þar af leiðandi ekki á kröfu viðskiptavinarins um skaðabætur.