Það bendir ekki til mikils samningsvilja hjá ríkisstjórnarflokkum sem ekki geta komið sér saman um það hvort fjöldi hælisleitenda skuli vera núll, 200 eða 400 og margt bendir til þess að ágreiningur ríkisstjórnarflokkanna um það efni stafi frekar af því að nú styttist í kosningar en að um raunverulegan ágreining sé að ræða. Gestur Ólafs Arnarsonar í hlaðvarpi Eyjunnar er Ólafur Þ. Harðarson, fyrrverandi prófessor í stjórnmálafræði við HÍ, og hann reiknar með því að þeir Bogi Ágústsson verði á skjánum í kosningasjónvarpinu 1. júní nk. Hann segir lítið standa eftir af hælisleitendavanda, þegar Úkraínumönnum sleppir, og telur ríkisstjórnarflokkana eiga að geta náð samkomulagi í þeim málaflokki hvað varðar fjölda hælisleitenda.

Eyjan - Olafur Hardarson 20 april - 6.mp4

„Varðandi Venesúelamennina þá hefur það verið miklu umdeildara. Það var ákveðið að veita þeim svipaðan rétt og Úkraínumennirnir fengu svo, 2016 eða 17, og menn segja að það hafi nú verið gert m.a. vegna þess að Bandaríkjamenn lögðu á það áherslu, ég kann það nú ekki í smáatriðum. Þeir vildu gjarnan að stjórnin í Venesúela væri skilgreind sem hörmuleg stjórn,“ segir Ólafur.

„Hvernig sem það nú var þá alla vega var hópurinn af Venesúelamönnum sem kom einhverjum árum á eftir álíka stór og Úkraínumennirnir. Núna er hins vegar búið að loka því þannig að það eru eiginlega engir Venesúelamenn sem fá hæli í dag. Þar með lækkar nú fjöldi þeirra sem koma í gegnum þetta hæliskerfi, eða hvað menn vilja kalla það, og ef maður skoðar hópinn, fyrir utan Úkraínumennina, sem eru með umsóknir eða hafa fengið hæli núna síðasta árið, þ.á eru það kannski innan við 400 á ári.“

Ólafur segir að vel kunni að vera að gríðarlegur ágreiningur sé um það hvort þessi hópur eigi að vera núll eða 400, eða 200 eða einhver önnur tala. „En ríkisstjórnarflokkar sem geta ekki leyst það sín á milli hvort fjöldinn í þessum hópi eigi að vera núll eða 400 – það ber nú ekki vott um mikinn samningsvilja að minnsta kosti, miðað við samninga sem menn verða að gera, eins og ég nefndi áðan, t.d. um skatta og opinber útgjöld.“ Hann segir að ávallt verði að átta sig á því hvað er raunverulegur ágreiningur og hvenær menn séu að búa sér til eins konar merkimiða, þægilega merkimiða í málflutningnum.

Hann bendir á að þó að hann telji það ekki líklegast þá geti hæglega orðið þingkosningar í haust, algerlega sé opið að þessi ríkisstjórn sitji ekki út kjörtímabilið þó að flokkarnir í henni hafi að líkindum ríka hagsmuni af því að sitja sem lengst.

En, að stóru málunum. Megum við eiga von á að sjá þá Ólaf og Boga Ágústsson í kosningasjónvarpinu að kvöldi 1. júní nk.?

„Ég held að þið getið átt von á því, já. Það er ekki búið að ganga neitt frá því og það er ekki víst að hlutverkin verði nákvæmlega þau sömu og hafa verið, en ég á nú von á því að við Bogi, gömlu karlarnir, fáum að vera eitthvað smávegis með í því enda erum við svo ernir og hressir …“

Miðaldra menn …

„Síðmiðaldra, segir Bogi, aldraðir, segi ég,“ segir Ólafur og hlær við.

En hvort sem þið eruð aldraðir eða síðmiðaldra þá eruð þið sauðalitabandalagið …

„Við erum sauðalitabandalagið og verðum það þangað til við lendum í gröfinni.“