Mörgum finnst þeir vera þreyttir, þrátt fyrir að þeir sofi nógu mikið miðað við fjölda sofinna klukkustunda. En svefnlengdin segir ekki alla söguna, því svefngæðin skipta einnig miklu máli.

Rannsóknir hafa sýnt að við fáum styttri djúpan svefn, sem líkaminn þarf til að endurhlaða sig, og því getur átta klukkustunda svefn ekki dugað til.

Að sögn National Geographic telja vísindamenn við Pennsylvania State University að vandamálið sé að líkamanum berist ekki rétt merki um að slaka á.

Þarna koma skjávenjur fólks mikið við sögu. Rannsókn, sem var birt í Frontiers in Psychiatry 2025, sýnir að mikil farsímanotkun tengist slæmum svefni og meiri andlegum óróa.

Stöðug örvun frá skjánum getur gert heilanum erfitt við að finna þá ró sem hann þarf. Ljós frá skjánum að kvöldi getur haldið okkur vakandi af því að það hefur áhrif á hormónana sem gerir okkur erfiðara fyrir að sofa djúpum svefni.

Svefn snýst einnig um hvenær maður sefur. Kristen Knutson, hjá Northwestern University, sagði að svefn á „röngum“ tímapunkti hafi minni áhrif. Óregluleg rútína, til dæmis að sofa lengi fram eftir um helgar og fara snemma á fætur á öðrum dögum geti truflað líkamsklukkuna.

Aðalvandamálið er því ekki bara svefnskortur, það er að líkaminn kemst ekki í það ástand sem gerir honum kleift að hlaða batteríin.