Þrálát og ógeðfelld flökkusaga um afdrif dóttur Sigurðar Fannars Þórssonar, sem hann réði bana við Krýsuvíkurveg, haustið 2024, er enn á ný farin á kreik, í kjölfar andláts Sigurðar á Hólmsheiði um helgina.
Endurbirtist sagan í umræðum á samfélagsmiðlum sem og í ábendingum til DV. Hún gengur út á það að Sigurður hafi ekki banað dóttur sinni heldur meðlimir albönsku mafíunnar sem hafi átt sökótt við Sigurð vegna fíkniefnaskuldar.
Nokkrum vikum eftir manndrápið, þann 7. október árið 2024, bar DV orðróminn undir Grím Grímsson, þáverandi yfirlögregluþjón á rannsóknarsviði Lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu (og núverandi þingmann Viðreisnar). Grímur vísaði þessum sögusögnum á bug og sagði:
„Nei, við höfum alveg fengið þessar upplýsingar eins og aðrir og eftir atvikum reynt að skoða þetta og það er ekkert sem bendir til þess að þetta sé með þessum hætti. Ég hef bent á það að við lögreglan erum auðvitað ekki án tengsla við það sem kallað er undirheimar.“
Sigurður hefur gengist við ódæðinu, í yfirheyrslum lögreglu og í vitnaleiðslum fyrir dómi, en einnig í einkasamtölum, jafnvel skömmu fyrir andlát sitt.
„Kjaftæði“ er umsögnin sem viðmælendur DV, sem þekkja til Sigurðar, gefa sögusögnunum um albönsku mafíuna. Einn þeirra segir að afstaða Sigurðar til brotsins hafi verið mótsagnakennd. Á yfirborðinu hafi hann stundum gert í vissum skilningi lítið úr glæpnum með því að vísa til þess að hann hafi verið framinn í stundarbrjálæði. Undir niðri hafi hann síðan verið kvalinn af samviskubiti yfir ódæðinu og átt mjög erfitt með að horfast í augu við að hafa framið það.
Samkvæmt heimildum DV hafði Sigurður sótt um að fá að afplána í opnu úrræði á Kvíabryggju, sú umsókn var í ferli er hann lét lífið.
Sjálfsvíg fanga vekja upp spurningar um eftirlit með föngum innan íslenskra fangelsa. Samkvæmt heimildum DV eru klefar á Hólmsheiði þannig útbúnir að erfitt á að vera að svipta sig lífi í þeim. Vegna rannsóknarhagsmuna verður ekki upplýst hér með hvaða hætti hann er talinn hafa svipt sig lífi en ljóst er að miðað við aðstæður í klefanum þurfti ríkan og einbeittan vilja til að taka eigið líf þar.
Málið vekur einnig upp spurningar um sálgæslu fanga. Vorið 2024 tók Ingvi Hrafn Ingvason, líf sitt á Litla-Hrauni, þá 32 ára gamall. Faðir hans, Tómas Ingvason, segir son sinn hafa grátbeðið um hjálp helgina fyrir andlát sitt en honum var sagt að bíða til mánudags. Þá fannst hann látinn í klefa sínum, snemma morguns.
Tómas er afar ósáttur við vinnubrögð yfirvalda í máli sonar síns, bæði hvað varðar eftirlit með honum og sálgæsluhjálp. Mál sonar hans er þó um margt gjörólíkt máli Sigurðar Fannars en eru þó tvö nýleg dæmi um að fangar í sjálfsvígshættu virðast ekki öruggir innan veggja fangelsa.
Í gær birti RÚV yfirlýsingu frá lögmanni Sigurðar Fannars, Sævari Þór Jónssyni hæstarréttarlögmanni, þar sem segir:
„Þetta átakanlega mál lýtur að viðkvæmum persónuhögum en það vekur jafnframt alvarlegar og kerfislægar spurningar um aðbúnað og öryggi fanga. Það er engin betrun fólgin í því að læsa einstaklinga inni í klefum sínum klukkutímum saman án fullnægjandi eftirlits, sérstaklega þegar í hlut eiga berskjaldaðir einstaklingar í brothættu andlegu ástandi. Það er knýjandi nauðsyn að knýja á um svör og rannsaka hvort eftirliti innan fangelsiskerfisins sé ábótavant og hvernig geðheilbrigðismat og áhættumat fanga fer fram innanhúss.“
Fréttinni hefur verið breytt
