Íbúi í fjöleignarhúsi á höfuðborgarsvæðinu er ósáttur við að nágranni hans hafi innréttað bílskúr sem íbúð og er að leigja hana út. Annar nágranni ætli að gera slíkt hið sama. Segist maðurinn hafa keypt íbúð í dýru hverfi en hún sé að verða að hreysi út af þessu.
„Nýlega var bílskúr við fjöleignarhús sem ég bý í breytt í „íbúð“ og er í útleigu. Bílskúrinn er ekki samþykktur sem íbúðarhúsnæði, uppfyllir ekki brunavarnir og ekki var leitað eftir samþykki meðeigenda fjölbýlishússins áður en farið var í framkvæmdir og bílskúrinn leigður út sem „íbúðarhúsnæði“,“ segir ósáttur Íslendingur í færslu á samfélagsmiðlinum Reddit.
Segir hann að þessari búsetu fylgi aukin bílastæðanotkun, en bílastæðin hafi verið af skornum skammti áður. Þá er einnig aukin notkun á þvottahúsinu sem og sorptunnunum. Segir hann að tunnurnar séu núna alltaf fullar, ávallt drasl og ónýt húsgögn fyrir utan bílskúrinn.
„Við keyptum þessa eign sem er í mjög dýrri staðsetningu vegna þess að hún var í snyrtilegu hverfi en eftir þetta þá er eins og við búum í hreysi,“ segir maðurinn og spyr ráða hvort einhverjum hafi tekist að fá íbúa í bílskúr við fjöleignarhús borinn út. „Nú er einnig verið að breyta bílskúr við næsta hús í „íbúð“ sem verður líka leigður út.“
Er honum bent á ýmsar leiðir sem hægt væri að reyna. Meðal annars að senda á sveitarfélagið og nefna brunavarnarvinkilinn. Eða þá að vinna málið í gegnum húsfélagið.
„Á meðan þið bíðið getið þið reynt að útiloka íbúann frá sameigninni. Það verður örugglega mjög erfitt ef hann býr í íbúð eigandans á pappír. Þá hefur hann fullan rétt á því að nota bílastæði, þvottahús etc. eins og aðrir íbúar. Kannski eitthvað auðveldara ef hann er ekki skráður íbúi í húsinu. Húsfélagið þarf a.m.k. að taka sig saman og líklega að fá sér lögfræðing,“ segir einn í athugasemdum.
Aðrir nefna á að það verði að læra að lifa með þessu en bæta umgengnina.
„Ég held að það sé í raun ekkert hægt að gera nema í gegnum strangari reglur húsfélagsins um almenna umgengni. Leigusalinn er að græða eitthvað á þessu, en það er spurning hversu mikið er hægt að pilla af honum með því að fjölga sorptunnum (jafnvel breyta aðstöðunni), setja reglur um umgengni og að eigandi borgi förgun ef óþrif eða óprýði er af leigjendum,“ segir einn.
Einn segist hins vegar hafa tekist að losna við fólk úr ósamþykktri „íbúð.“ Það hafi gerst með hótunum lögmanna en hafi tekið tvö ár.
„Kom fram ítrekað fram í húsfélagsfundargerð að aðrar íbúðir samþykktu þetta ekki.
Þá fór ég með málið í lögfræðing. Fá hann til að senda bréf, það er fyrsta skrefið, það setur tóninn og gefur viðkomandi til að bakka. Ef það gengur ekki, þá er bréf 2. Í mínu tilfelli leitaði eigandi til síns lögfræðings, sem sterklega ráðlagði eigandum að semja strax, það væri tapað mál.
Ég gaf þeim x mánuði til að fjarlæga leigendur. Allt í góðu í dag,“ segir hann.
