Morgan-eyja, sem oft er kölluð „Apaeyjan“, hefur um árabil verið ein af dularfyllri eyjum Bandaríkjanna. Ástæðan er óvenjuleg en þarna lifa á bilinu 3.000 til 4.000 rhesus-apar sem eru notaðir í vísindarannsóknir.
Saga apaeyjunnar nær aftur til loka áttunda áratugar síðustu aldar. Þá stóð rannsóknarmiðstöð í Púertó Ríkó frammi fyrir vandræðum vegna apa sem sluppu reglulega úr haldi og rötuðu inn á byggð svæði.
Til að leysa vandann samþykktu yfirvöld í Suður-Karólínu að taka við dýrunum og flytja þau á Morgan-eyju sem er skammt suður af borginni Charleston.
Á árunum 1979 og 1980 voru meira en 1.400 apar fluttir þangað. Síðan þá hefur stofninn vaxið verulega og eyjan þróast í sérstakt rannsóknarsamfélag sem er lokað almenningi.
Aparnir eru í eigu bandarísku heilbrigðisstofnunarinnar NIH en eyjan sjálf er í eigu ríkisins Suður-Karólínu. Reksturinn er í höndum fyrirtækisins Alpha Genesis sem sér meðal annars um umsjón með dýrunum og rannsóknum sem þar fara fram.
Á hverju ári eru hundruð apa teknir af eyjunni og notaðir við rannsóknir á lyfjum, bóluefnum og lækningatækjum. Samkvæmt bandarískum fjölmiðlum eru um 500 apar fjarlægðir af eyjunni árlega í slíkar rannsóknir.
Ýmsar sögusagnir hafa sprottið upp um eyjuna í gegnum tíðina. Ein þeirra er sú að aparnir beri allir svokallaða herpes B-veiru sem geti reynst mönnum mjög hættuleg. Það hafi meðal annars gerst í Púertó Ríkó og þess vegna hafi verið brugðið á það ráð að einangra apana betur.
Þótt veiran geti í undantekningartilfellum valdið alvarlegum veikindum hjá fólki benda heilbrigðisyfirvöld á að smit frá öpum til manna séu afar sjaldgæf.
Ekki eru þó allir sammála um hvers vegna almenningi er bannað að heimsækja eyjuna. Sumir telja að meginástæðan sé að vernda rannsóknirnar fyrir utanaðkomandi áhrifum, á meðan aðrir benda á að bæði öryggi fólks og velferð dýranna krefjist þess að svæðið sé lokað.
Samkvæmt samningum um rekstur eyjunnar eru þar ýmsar aðstæður sem geta talist lífshættulegar og starfsmönnum er gert að halda almenningi frá svæðinu. Þeir sem starfa á eyjunni þurfa að uppfylla strangar heilbrigðiskröfur og bera andlitsgrímur á meðan þeir dvelja þar.
Þótt enginn megi stíga fæti á eyjuna geta ferðamenn enn siglt fram hjá henni og séð apana á ströndinni úr fjarlægð, til dæmis úr bátum sem reglulega er siglt fram hjá. Fátt virðist benda til þess að Morgan-eyja verði opnuð gestum á næstu árum eða áratugum.
