Andrea Guðmundsdóttir, aðjúnkt og fagstjóri miðlunar og almannatengsla við Háskólann á Bifröst gerir athugasemd við tölvupóst sem starfsmenn skólans fengu í dag frá Margréti Jónsdóttir Njarðvík, rektori skólans. Þar tjáir rektor sig um mál sem hefur verið mikið til umfjöllunar undanfarið, um meint höfundaréttarbrot þriggja starfsmanna. Málið hefur meðal annars orðið til þess að Félag akademískra starfsmanna við skólann hefur lýst yfir vantrausti á rektor og tvo aðra stjórnendur.
Margrét hefur ekki tjáð sig opinberlega um málið til þessa en í téðum tölvupósti segir hún að hér sé um að ræða fyrsta mál sinnar tegundar. Hún hafi fengið ábendingu frá aðila, sem nýtur nafnleyndar, um meint höfundaréttarbrot. Hafi rektor í framhaldinu fundað með deildarforseta viðskiptadeildar og rannsóknarstjóra og falið þeim að kanna hvort ábendingin ætti við rök að styðjast.
„Ég hef tekið mjög nærri mér gagnrýnina í þeirra garð fyrir það að sinna starfi sínu,“ skrifar Margrét. Nú hefur verið ákveðið að skipa óháðan utanaðkomandi aðila til að leiða sáttaferli innan skólans og til að endurheimta traust meðal starfsmanna. Sagði Margrét að það væri ekki góður bragur á því að stjórnendur svari gagnrýni starfsfólks í fjölmiðlum, þó svo að erfitt sé að liggja undir ámælum. Einnig tilkynnti hún að utanaðkomandi aðili yrði fenginn til að funda með öllum starfsmönnum í fámennum hópum.
Starfsmennirnir sem voru sakaðir um höfundarréttarbrot voru kærðir til siðanefndar, en Félag akademískra starfsmanna gerði alvarlegar athugasemdir við málsmeðferðina og töldu málatilbúnaðinn byggja niðurstöðum gervigreindarforrits,
Andrea skrifar á Facebook í kvöld að þessi tölvupóstur sýni að samúð rektors sé með meintum gerendum í málinu.
„Í dag fáum við starfsmenn Háskólans á Bifröst tölvupóst frá rektor þar sem hún veitir samstjórnendum sínum vorkunn. Þeim sem eru gerendur í málinu! Ekki hefur hún sýnt þeim sem hafa verið kærðir á mjög ófaglegan hátt til siðanefndar neina vorkunn. Þeim sem hafa æru sína og starfsheiður að veði í málinu. Þetta er ekkert nema gaslýsing! Það er gott að hafa völdin, geta stjórnað frásögninni, sama hvort hún er rétt eða röng. Mörg misgóð fordæmi fyrir því í samtímanum. Við sem starfsmenn fáum ekki einu sinni leyfi til að tjá okkur um málið á starfsmannafundi. Enda er það svolítið þannig á þessum vinnustað að þeir sem hafa talað sínu máli hafa verið látnir fara. Ætli ég verði ekki næst?“
Andrea segist ekki geta staðið undir þessu lengur án þess að tjá sig um ástandið eins og það blasi við henni. Lengi hafi hún haft miklar mætur á Margréti og fundust hún vera að gera góða hluti fyrir Bifröst.
„Því brá mér heldur betur í brún þegar ég heyrði af aðför hennar að ungum og klárum, upprennandi konum sem eru fordæmi fyrir. Og ég átti að vera næst. Því var ég ekki mjög undrandi þegar aðförin hófst að Hönnu Kristínu samstarfskonu minni, einni af þremur sem hefur verið kærð til siðanefndar. Og sú aðför var hafin löngu áður en til siðanefndar kom. Það er ljóst fyrir mér að þetta siðanefndarmál er ekkert nema aðför, enda er búið að reka annan sem var kærður. Sá er einn vinsælasti kennari skólans!“
Vísar Andrea þar annars vegar til Hönnu Kristínar Skaftadóttur, lektors, sem hefur stigið fram sem ein þeirra þriggja sem kærð voru til siðanefndar. Hins vegar vísar Andrea til máls annars kennara sem kærður var til siðanefndar og sagt upp störfum í sömu viku fyrir ótengdar sakir, en kennarinn var sakaður um að hafa brotið trúnað með því að kenna við annan skóla.
Andrea segir að þeir sem hafi lesið málsgögnin um kærurnar til siðanefndar trúi varla eigin augum. Nokkrir hafi reynt að tala við yfirstjórnina til að fá hana til að sjá að sér áður en vantraustsyfirlýsingin var lögð fram.
„En eins og ég segi þá er þetta toppurinn á ísjakanum og það hafa ýmsar beinagrindur komið í ljós eftir að þetta mál fór í fjölmiðla og veggirnir á milli deilda fóru að opnast. Fyrrverandi starfsfólk stigið fram til okkar og greint frá ýmsum “sökum” sem hafa leitt til starfsloka. En við eigum erfitt með að stjórna frásögninni á meðan her rektors vinnur á bakvið tjöldin við að rýra réttmæti okkar, meðal annars við nemendur. Eitt er þó víst að við erum hér til að þjóna okkar nemendum. Það er vegna þeirra, samstarfsfólks míns og deildarforseta Félagsvísindadeildar að ég er hérna ennþá í dag. En ég læt ekki bjóða mér hvað sem er og því hef ég í rauninni engu að tapa við að skrifa þetta. Ég sé ekki fyrir mér að starfa lengur undir þessum stjórnarháttum.“
