Þingmaðurinn Dagur B. Eggertsson segir umræðuna um Evrópusambandið andlaust stagl sem honum er farið að leiðast. Fólk sé að rífast um staðreyndir í stað þess að ræða um það sem máli skiptir, þjóðarhagsmuni, tækifæri Íslands og breytta stöðu í heiminum.
Hann ritaði því stutta grein sem birtist hjá Vísi í dag til að freista þess að kveða niður það sem hann kallar „aðlögunar-grýluna“.
„Það er augljóslega mjög erfitt að færa góð rök fyrir því að einhver hætta sé í því fólgin að láta reyna á viðræður um aðild að Evrópusambandinu. Þetta birtist meðal annars í því að þeir sem vilja að þjóðin hafni viðræðum í þjóðaratkvæðagreiðslu í haust halda því fram að „aðlögun“ að Evrópusambandinu hljótist af því einu að ganga til viðræðna.
Þetta er fjarri sanni. Þvert á móti var samið um það í síðustu samningalotu að engar breytingar á lögum eða stofnunum færu fram fyrr en að lokinni þjóðaratkvæðagreiðslu um samning sem yrði samþykktur.“
Dagur bendir á að það segi berum orðum í skýrslu um stöðu og framvindu viðræðna við Evrópusambandið frá árinu 2013 að samningsaðilar hafi komist að samkomulagi um að Ísland myndi ekki ráðast í breytingar á stofnunum og löggjöf fyrr en að lokinni þjóðaratkvæðagreiðslu.
„Það þarf því ekki að eyða frekara púðri í þetta tal. Það er engin hætta í því fólgin að ræðast við – engin aðlögun í húfi. Næsta mál, takk!“
Björn Leví Gunnarsson, fyrrverandi þingmaður Pírata, hefur eins lagt orð í belg um þessa „aðlögunar-grýlu“ en Björn bendir á að jafnvel ef um einhverja aðlögun væri að ræða þá færi hún fram fyrir opnum tjöldum, inni á Alþingi, í hefðbundnu lagasetningarferli.
„Afsakið, en ég nenni ekki að tala undir rós með þetta. Vinsamlegast skiljið þau orð sem ég nota hér á eftir sem áherslu um hversu stjarnfræðilega miklir fávitar mér finnst þingmenn Miðflokksins vera – og hversu mikill blekkingarleikur þeirra sjálfra er (að meðtöldum þessum orðum).
Gefum okkur að það verði einhverjar aðlaganir á samningstímanum. Hvernig eru þær gerðar? Jú, með því að Alþingi Íslendinga samþykki þær breytingar og geri að íslenskum lögum. Nákvæmlega eins og allt sem er samþykkt í gegnum EES ferlið. En það þarf ekki að vera að það verði gerð ein einasta aðlögun – það getur vel verið þannig að allar aðlaganir fái tímasetta innleiðingardagskrá í kjölfar atkvæðagreiðslu um fulla aðild. Það fer bara eftir því hvernig aðildarviðræður fara – hvernig er samið.
En nei, þessir blábjánar þarna í Miðflokknum eru með þennan blessaða hræðsluáróður um að einhver aðlögun á samningstímanum skipti einhverju máli í samhengi þess að kjósa um hvort við viljum fara í aðildarviðræður eða ekki.“
Þessi hræðsla við aðlögun byggi á sandi þar sem allar slíkar aðlaganir, ef um slíkar yrði einu sinin að ræða, færu fyrir Alþingi og þyrftu samþykki þingsins.
„Ég geri mér grein fyrir því að það er erfiðara að lesa sig í gegnum harðorðaðan texta sem lítur út fyrir að vera persónuárás. En þetta er efnislegur fávitaskapur hjá þeim. Ég nenni ekki umbúðapólitík þannig að ég kalla þetta bara þeim nöfnum sem ég þekki þetta sem.“
Stofnandi Miðeindar, Vilhjálmur Þorsteinsson, bendir á að Ísland uppfylli svonefnd Kaupmannahafnarviðmið um réttarríki, stofnanir og tryggingu mannréttinda og sé þess að auki í EES. Þar með hafi Ísland þegar aðlagast miklum meirihluta regluverks ESB. Það sem eftir standi sé einkum sjávarútvegur, landbúnaður, evran, tollabandalagið og utanríkismál en þetta séu málaflokkar þess eðlis að fyrirfram aðlögun sé ekki í spilunum.
