Í dag, þann 16. apríl, var kveðinn upp í Héraðsdómi Reykjavíkur dómur yfir manni sem ákærður var fyrir líkamsárás og barnaverndarlagabrot. Var hann sakaður um að hafa veist að 13 ára dreng, tekið hann hálstaki, dregið hann áfram og hert að hálsi hans, í kjölfarið fellt hann niður í jörðina. Hlaut drengurinn af þessu roða og yfirborðsáverka á hálsi.
Atvikið átti sér stað föstudaginn 16. júní árið 2022.. Drengurinn hafði ásamt tveimur félögum sínum gert dyraat heima hjá ákærða og eiginkonu hans. Í lögregluyfirheyrslu skömmu eftir atvikið sagði maðurinn orðrétt: „Ég fór út og tók í hnakkadrambið á honum.“ Kom einnig fram að maðurinn hafði skömmu fyrir atvikið verið í gleðskap og var hann undir áhrifum áfengis er hann réðst á drenginn.
Einnig lýsti ákærði atvikum með svofelldum hætti:
„Greindi hann frá því að hann og kona hans hefðu verið heima umrætt kvöld, hann á efri hæðinni og hún á neðri hæðinni, og allt í einu hefði komið svakalegur hávaði og „húsið hristist eins og það sé gerð árás á húsið“. Ákærði kvað sér hafa brugðið, hann hafi hrokkið við, þotið niður og farið þar í skó. Kvaðst ákærði hafa litið út um gluggann og þá séð í það minnsta einn dökkklæddan strák og fundist eins og það væru fleiri þarna. Kvaðst ákærði hafa farið út að leita að þeim og lýsti leit sinni, en kvaðst ekki hafa fundið þá. Þegar hann hafi komið til baka hafi hann séð þrjá aðila fyrir utan hús sitt. Kvaðst ákærði hafa hlaupið að þeim og þeir ekki áttað sig alveg strax og hann hefði náð að grípa einn aðilann. Ákærði kvaðst hafa verið æstur og spurt hvað þeir væru að gera þarna, hann hefði verið stressaður, ekki vitað hvernig hann ætti að bregðast við og hefði skammað þá. Ákærði kvaðst líka hafa verið dálítið hræddur um að „þeir myndu ráðast á mig og eitthvað slíkt sko“ og kvaðst hafa verið með „smá kjaft við þá“ til þess að hræða þá og svo hefði hann sleppt þeim og farið inn í húsið.“
Maðurinn neitaði sök fyrir dómi þó að hann viðurkenndi að hafa hlaupið út á eftir drengjunum og lagt hendur á brotaþolann. Hann lýsti hins vegar mildari handtökum af sinni hálfu en ákæra kveður á um. Þá taldi dómurinn að ósamræmi væri í framburði hans annars vegar fyrir dómi og hins vegar í skýrslutöku hjá lögreglu, þar sem hann viðurkenndi að hafa tekið drenginn hálstaki en neitaði því fyrir dómi.
Framburður drengsins og tvegga lykilvitna, þ.e. félaga drengsins, þótti hins vegar vera trúverðugur og stöðugur.
Niðurstaðan var sú að maðurinn var sakfelldur og dæmdur í 30 daga skilorðsbundið fangelsi. Hann var jafnframt dæmdur til að greiða drengnum 300 þúsund krónur í miskabætur og tæplega tvær og hálfa milljón í málskostnað.
