Jón Gnarr, þingmaður Viðreisnar og fyrrverandi borgarstjóri, segir að honum hafi gengið illa að skrifa með hendinni. Einkum stafina sem eru í nafninu hans. En lyklaborðið hafi breytt öllu.
„Mér og handskrift hefur alltaf komið illa saman,“ segir Jón í færslu á samfélagsmiðlum. „Þegar ég lærði stafina og þurfti að skrifa þá endurtekið í stílabók þá héldust þeir aldrei á línunni heldur sigu niðurávið eftir því sem þeim fjölgaði. Þegar ég svo byrjaði að pára setningar niður á blað, bæði í skóla, póstkortum og sendibréfum til ömmu úr sveitinni þá var það alltaf mikil fyrirhöfn og sem endaði yfirleitt í krampaverk í hendinni.“
Annað sem hann átti erfitt með var að muna hvernig stafirnir áttu að snúa. Erfiðast fannst honum stafurinn J en N var líka snúið og vitaskuld K. Það sem var hvað verst var að allir þessir stafir voru í nafninu hans.
Jón segir að með tengiskrift hafi uppstillingarnar lagast en henni fylgdi hins vegar nýr vandi. Fór svo að hann hætti alfarið að skrifa tengiskrift.
„Þótti bæði mér og öðrum ég hafa ljóta rithönd,“ segir Jón.
En síðan kom tæknin og bjargaði Jóni.
„Ég lærði heldur aldrei stafsetningu almennilega og ef ekki væri fyrir autokorrektið, sem kom með tölvunum þá hefði ég líklega skrifað talsvert minna um ævina. Ég hefði td aldrei skrifað þetta,“ segir hann. „Það var lyklaborðið sem bjargaði mér og svo seinna tölvurnar og gerði mér kleyft að skrifa (hér skrifaði ég kleift, en forritið benti mér á).“
Með færslunni birtir Jón mynd úr gamalli bók frá því í kringum árið 1980 þegar hann var þrettán ára gamall og hripaði niður nafn sitt og fæðingarár. En nafnið er skrifað vitlaust.
„Ætli erfiðast í þessu öllu hafi samt ekki verið skömmin ? Jú,“ segir hann. „Ég rakst á þessa gömlu bók í dag. Ég hef líklega verið 13 ára þegar ég rita þarna nafnið mitt. Allt snýr rétt. En við skoðun sést að ég hef skrifað Kristinnsson. Aumingja kallinn.“
