Mér fannst undarlegt að spyrja að þessu eftir að hafa fengið fjórar fullnægingar um nóttina. En ég gat ekki hætt að hugsa um þetta og það sama átti við um viðbrögð hans við spurningunni því hann hafði bara geispað smávegis og litið undan.
„Af hverju ríðurðu mér ekki?“ sagði ég út í þögnina.
„Ég get það ekki,“ svaraði hann.
Mér brá og kom ekki upp orði. En eftir smástund fattaði ég það, ég hafði aldrei séð hann með standpínu. Hann gat ekki fengið standpínu. Svona skýrir kona ein, í samtali við Metro, frá öðruvísi upplifun sinni með karlmanni.
Ég vissi þetta ekki þegar ég komst fyrst í samband við hann á Tinder. Ég vissi bara að hann var með kjálka eins og guð og mig langaði að kela við hann.
Prófíllinn hans sagði ekki mikið. Nokkrar myndir af honum einum, búið að kroppa vini hans af öðrum, það stóð bara hvernig bíl hann ætti og ljósmynd af honum hjá bílnum. En ég hafði engan áhuga á að vita meira um áhuga hans á bílum. Það var svo sannarlega ekki það sem dró mig að honum.
Ég var bara hérna með eitt að markmiði – að stunda kynlíf með þessu undurfagra manni.
Konan lýsir því síðan þegar þau hittust í fyrsta sinn á bar og hafi síðan farið heim til Jax eftir að hafa drukkið nokkra bjóra.
Hún segir að stór og glæsilegur bíll hafi verið fyrir utan heimili hans og séð í bakspegillinn þá hafi hann greinilega átt að bæta upp fyrir eitthvað.
„Við létum okkur detta í rúmið hans en í staðinn fyrir að fara úr fötunum, fór hann niður á mig. Það var frábært. Og síðan gerði hann það aftur og aftur. Hann hellti víni í glös fyrir okkur inn á milli, spilaði uppáhaldsplöturnar sínar og að lokum leið ég út af. Þetta var ekki eins og ég hafði búist við en ég skemmti mér frábærlega. Morguninn yfirgaf ég húsið mjög hljóðlega og fór heim, ég var með hryllilega timburmenn.
Ég reiknaði með að hann hefði líka drukkið of mikið og hefði þess vegna ekki getað riðið mér. Ég ákvað því að reyna aftur.
Ég sendi honum skilaboð nokkrum dögum síðar og skrifaði: „Gerum þetta aftur en drekkum minna áfengi“.
Hann svaraði: „Haha, ókei, gerum það.“
Við hittumst helgina á eftir og það kom mér á óvart að hann var drukkinn þegar ég kom. Hann hafði setið úti í góða veðrinu með vinum sínum allan daginn og drukkið. Hann taldi betra að vera drukkinn til staðar en að hringja og aflýsa.
Ég var ekki alveg viss en ég þráði hann, svo ég vék þessu frá mér og við fórum í rúmið.
Hann fór aftur niður á mig og síðan leið hann út af.
Ég fékk fullnægingu, svo ég varð ekki fyrir vonbrigðum á þann hátt, en ég varð samt fyrir svo miklum vonbrigðum að ég ákvað að fara strax.
Hann sendi mér skilaboð næsta dag og baðst afsökunar. Ég ákvað að gefa honum eitt tækifæri enn. Það var ekki eins og hann hefði gert eitthvað rangt, hann fór niður á mig, eitthvað sem ég varð venjulega að biðja menn um að gera.
Hann kom heim til mín og við byrjuðum að kela. Ég tók eftir því að hann var enn í fötunum og byrjaði að afklæða hann. Ég spáði í hvort hann væri ósáttur við líkama sinn, kannski var það ástæðan fyrir að hann var aldrei nakinn.
Hugur minn var á fleygiferð, ég gat ekki einbeitt mér að því sem hann var að gera. Hann var á leið niður eftir líkama mínum og ég var hægt og rólega að reyna að koma honum úr fötunum en við unnum gegn hvort öðru og þetta endaði með glímu þar til ég sleppti og hann starði á mig, rauður í framan og með bolinn vafinn um hálsinn.
Þá spurði ég af hverju hann riði mér ekki. Ég var svo ánægð með að ég spurði loksins, því nú skildi ég hann loksins.
„Ókei, sannleikurinn. Ég notaði mikið af fíkniefnum, mjög mikið. Þess vegna fæ ég ekki standpínu lengur. Þetta eyðilagði mig þarna niðri,“ svaraði hann.
Hann virtist skammast sína aðeins en mér fannst að hann hefði kannski sagt þessa sögu oft, sagt mörgum konum hana.
Hann bætti við: „Svo, nú nýt ég kynlífs á annan hátt. Er það í lagi þín vegna?“
Þetta var sársaukafullt að heyra en ég virti hvernig hann hafði fundið leið til að njóta kynlífs. Hann hafði valið að gleðjast yfir þessu nýja kynlífi hans og hafði lært að veita frábærar munngælur.“
