Þessu var svarað í umfjöllun Kirsche. Eins og flestir vita þá er kaffi oft hampað fyrir jákvæð áhrif þess á okkur. Hvernig það hressir okkur við og bætir efnaskiptin. En það geta líka fylgt því ókostir að drekka mikið kaffi.
Koffín, sem er mikilvægasta virka efnið í kaffi, lokra fyrir adenosin, sem veldur þreytu. Þetta fyllir okkur tilfinningu um að við séum orkumikil og glaðvakandi. En ókosturinn við þetta er að við getum orðið háð þessu.
Of mikil kaffidrykkja getur líka valdið hækkandi blóðþrýstingi, pirringi og meltingarvandamálum.
Sumir neyðast til að draga mjög úr kaffidrykkju eða jafnvel hætta henni alveg. Þegar maður hættir skyndilega alfarið að drekka kaffi, þá getur líkaminn brugðist við með ýmsum fráhvarfseinkennum. Þetta geta til dæmis verið höfuðverkur, þreyta, eirðarleysi og verra skap. Sem betur fer eru þessi einkenni tímabundin en þau geta verið það óþægileg að fólk „fellur“ og byrjar aftur að drekka kaffi.
Það fylgja því einnig ákveðnir kostir að sleppa kaffidrykkju alveg. Til dæmis bætir það svefngæðin því koffín raskar hinni náttúrulegu svefnhringrás. Minni koffínneysla getur einnig dregið úr stressi því líkaminn fær þá ekki stöðugt gerviörvun í formi koffíns. Meltingin getur einnig batnað og minni líkur eru á að fólk glími við magavandamál.
