„Ég var að fara að fermast, þannig að ég var í 7.bekk þegar hún veikist. Í rauninni greinist hún um áramótin 2005-6. Svo er hún látin 9. september 2006, þetta var ofboðslega skammur tími. Pabbi deyr líka úr krabba. Það voru 15 mánuðir á milli,“

segir Ingibjörg Birna Ársælsdóttir sem missti báða foreldra sína úr krabbameini, þegar hún var 14 og 16 ára gömul

Í viðtali í Fullorðins segir Ingibjörg frá því hvernig hún komst í gegnum árin á eftir og hvað hún gerði til að búa sér til fallegt og farsælt líf.

„Það er ótrúlega skrýtið með minningarnar í kringum þetta, heilinn er auðvitað magnaður að mörgu leyti. Það er sumt sem er í þoku hjá mér. Eins og ég skil það í dag, heilinn að vernda mann líka. En ég man eftir því og ég man svona helst þessari tilfinningu að ekki upplifa raunverulegt, almennilega.“

Segir hún fjölskylduna hafa allan tímann haldið í vonina.

„Ef ég hugsa um mig sem barn á þessum aldri þá var ég bara í afneitun og þekkti þetta ekkert. En auðvitað gríðarlega mikil veikindi sem fylgja og hún varð ofboðslega veik. Það er skrýtið að sjá manneskju sem er manni næst hraka svona hratt og mikið.“