„Það fyrsta sem ég man var að við sátum við svona langborð með umboðsmanninum okkar og lögfræðingi að fara í gegnum svona 40–50 blaðsíðna samning sem ég skildi ekkert í.“ Þannig lýsir leikarinn og tónlistarmaðurinn Haraldur Ari Stefánsson fyrstu skrefunum þegar Retro Stefson samdi við stór útgáfufyrirtæki og flutti til Berlínar.
Haraldur Ari ræddi feril sinn í hlaðvarpinu Popparasögum þar sem hann fór yfir upphaf Retro Stefson, tímann í Berlín, sviðsframkomuna, leiklistina og væntanlega sólóplötu.
Haraldur segir að hann hafi í fyrstu ekki verið stofnmeðlimur sveitarinnar. „Ég var bara Retro Stefson-grúppía númer eitt,“ segir hann og rifjar upp þegar hann fór að fylgjast með vinum sínum í sveitinni spila á Samfés-tónleikum. Þeir höfðu þá verið saman í nokkrum hljómsveitum áður.
Hann segir að upphaf sveitarinnar hafi verið óvenjulegt. „Retro Stefson var stofnuð til þess að geta fengið frían miða á ballið,“ segir Haraldur Ari. Síðar var hann fenginn til að spila með sveitinni á Aldrei fór ég suður. „Þá var einmitt fyrsta giggið mitt með Retro og ég náttúrulega kunni öll lögin af því ég var aðalgrúppían.“
Retro Stefson vakti snemma athygli erlendis og flutti hópurinn út til Berlínar eftir að hafa skrifað undir samning við Universal. Hann lýsir aðstæðunum í Þýskalandi sem bæði kaótískum og skemmtilegum. „Í Þýskalandi eru þau náttúrlega ekki með eldhús. Þegar þú flytur þá tekurðu eldhúsið með þér. Þannig að við vorum bara að vaska allt upp bara í baðinu,“ segir Haraldur Ari og hlær.
Sveitin ferðaðist stanslaust milli tónleikastaða víðs vegar um Evrópu. „Við vorum kannski að spila hérna í þessum bæ, pökkuðum saman, gistum á einhverju hosteli, vöknuðum, keyrðum kannski 600 kílómetra, svo bara sound check, gigg og sama daginn eftir,“ rifjar hann upp.
Þrátt fyrir að spila mikið erlendis segir Haraldur að það hafi tekið tíma fyrir íslenska útvarpshlustendur að tengja við hljómsveitina. „Það var eitthvað með Íslendinginn sko, hann var svolítið lengi að fatta okkur,“ segir hann og bætir við að tónleikarnir hafi þó nær alltaf gengið vel. „99% af tónleikum sem við höfum spilað hafa gengið ógeðslega vel.“
Loks hafi lagið Qween breytt stöðu sveitarinnar hér heima. „FM957 byrjar að spila Qween og þá einhvern veginn verðum við svona almennilega vinsæl á Íslandi,“ segir Haraldur Ari en í kjölfar vinsælda þess lags hafi hljómsveitin ákveðið að flytja aftur heim.
Haraldur er þekktur fyrir mikla sviðsorku með Retro Stefson og segir keppnisskapið hafa spilað stórt hlutverk. „Það var bara að fá alla til að svitna og gleyma sér í tónlistinni,“ segir hann og bætir við að hann og Unnsteinn Manuel hafi lagt mikla vinnu í að skoða sviðsframkomu annarra listamanna. „Við stúderuðum þetta ógeðslega mikið.“
Þrátt fyrir velgengni sveitarinnar kviknaði löngun hjá Haraldi til að færa sig meira yfir í leiklist en Haraldur Ari starfar í dag sem leikari í Borgarleikhúsinu og hefur gert undanfarin ár. Hann segir samtal við frænda sinn í Sviss hafa haft úrslitaáhrif. „Hann var eitthvað: „Jæja, hvað segirðu, ætlar þú að vera bara tambúrínuleikari það sem eftir er?““ Eftir það sótti Haraldur um í leiklistarskóla í London.
Hann lauk námi árið 2015 og hefur síðan leikið í fjölda leikverka og söngleikja, meðal annars Rocky Horror, Níu líf og Moulin Rouge.
Haraldur vinnur nú að sinni fyrstu sólóplötu sem kemur út í haust. „Það er sagt að maður eigi að semja tónlist sem maður fílar sjálfur. Ég hef haft það að leiðarljósi og svo náttúrulega væri bara geðveikt gaman ef einhver fílaði það,” segir Haraldur Ari. Fyrsta lagið af plötunni kemur út í næstu viku. Það kallast Máninn og verður gefið út 12. júní.
Samhliða því undirbýr Retro Stefson 20 ára afmælisár sveitarinnar. „Það er aldrei að vita hvað gerist,“ segir Haraldur Ari.
