Sólveig Anna Jónsdóttir, formaður Eflingar, segist ekki hafa ætlað sér að valda siðafári á Íslandi þegar hún tók rithöfundinn Hallgrím Helgason á teppið um helgina um svokallaða vók-hugmyndafræði.

„Ég ætlaði allsekki að valda siðfári – þó vissulega sé langt síðan ég gerði það síðast (íslenskukennsla fyrir útlendinga og elítan í fílabeinsturninum? – ég man það ekki alveg. Ég vissi ekki að andúð á woke væri svona svakalega hot take.“

Sólveig Anna segist þó ánægð með umræðuna. Smá siðfár geti verið hressandi við og við en hún hafi eins skemmt sér konunglega að fylgjast með róttækum frjálslyndum berjast við að komast að því hvað vók þýði í raun og veru. Flest séu að halda því fram að vók þýði að vera góður, góður eins og þau.

„Krúttin, segi ég nú bara,“ skrifar Sólveig kát á Facebook og segist nú hafa eitthvað að gera í páskafríinu annað en að biðjast fyrir og horfa á sjónvarpið. Hún geti nú varið fríinu í að skrifa færslur um það hvers vegna hún þolir ekki vók og hvers vegna hún hefur rétt fyrir sér.

„Ég hlakka til að vakna að morgni skírdags og hefja ritun á þeirri harðorðu skammarræðu, í Jesús heilaga nafni.“

Það sé þó smá tími þangað til hún kemst í frí. Hún mælir með að fólk stytti sér biðina með því að hlusta á tónlistarmanninn Morrissey sem vókið hafi ítrekað slaufað síðustu misseri. Þá bendir hún sérstaklega á hljómsveit hans, The Smiths og lagið Bigmouth Strikes Again. En þar segir einmitt í textanum:

„Elskan, elskan, ég var aðeins að spauga þegar ég sagðist vilja brjóta allar tennurnar í hausnum á þér. Elskan, elskan, ég var aðeins að spauga þegar ég sagði að réttilega ættirðu að verða fyrir barefli í rúmi þínu. Og nú veit ég hvernig Jóhönnu af Örk leið, nú veit ég hvernig Jóhönnu af Örk leið þegar logarnir klifu upp rómverskt nef hennar og vasaspilarinn hennar byrjaði að bráðna. 

Blaðrarinn. Blaðrarinn. Blaðrarinn gerði það aftur. Og ég hef engan rétt á að taka minn stað meðal mannkynsins.“