Þetta er Marburgveiran sem hefur brotist út í Gana í Vestur-Afríku. Tveir menn, alls ótengdir, létust af völdum hennar í júlí. Annar þeirra smitaði mann sem lést síðan af völdum veirunnar nýlega.
Jótlandspósturinn segir að síðustu hálfu öldina hafi komið upp einn og einn faraldur Marburgveirunnar en þeir hafi allir verið litlir. Sjúkdómurinn er einn banvænasti smitsjúkdómurinn sem vitað er um en dánartíðnin hefur verið allt að 90% í fyrri faröldrum.
Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin WHO starfar með yfirvöldum í Gana við að reyna að hefta útbreiðslu veirunnar. Um 100 manns hafa verið settir í einangrun í von um að stöðva útbreiðsluna.
„Heilbrigðisyfirvöld hafa brugðist hratt við og fengið forskot með því að undirbúa sig undir hugsanlegan faraldur. Það er gott, því án tafarlausra og ákveðinna aðgerða getur Marburgsmitið orðið stjórnlaust,“ sagði Matshidiso Moeti, svæðisstjóri WHO í Afríku.
Marburgveiran veldur blæðingarsjúkdómi. Hún er náskyld ebólu. Sjúkdómurinn veldur blæðingum, til dæmis í hægðum og uppköstum en einnig úr tannholdi og úr nösum að sögn WHO.
Fyrstu faraldrar Marburgveirunnar voru skráðir 1967 en þá komu tveir litlir faraldrar upp samtímis. Annar í Marburg í Þýskalandi, þaðan er nafn veirunnar komið. Hinn kom upp í Belgrad í þáverandi Júgóslavíu. Báðir faraldrarnir tengdust öpum, sem voru notaðir í rannsóknum, frá austanverðri Afríku. Sjö manns létust í faröldrunum.
Bandaríska smitsjúkdómastofnunin, CDC, segir að 14 faraldrar hafi brotist út eftir þetta. Flestir í Austur- og Mið-Afríku. Versti faraldurinn var í Angóla 2004-2005 en þá létust að minnsta kosti 227 manns af völdum veirunnar.
Helstu sjúkdómseinkennin eru hár hiti, höfuðverkur og yfirlið. Beinverkir, uppköst og niðurgangur eru einnig algeng einkenni. Eftir um viku byrjar blóð að berast í hægðir sjúklinga, uppköst og úr nösum þeirra. Flest dauðsföllin verða hjá þeim sem fá blæðingar af þessu tagi. Meðaldánartíðnin er um 50% en er mjög breytileg á milli faraldra.
