Orðið á götunni er að Framsóknarmönnum gangi erfiðlega að sætta sig við þá staðreynd að flokkurinn galt afhroð í sveitarstjórnarkosningunum um helgina. Þrátt fyrir að flokkurinn hafi tapað miklu fylgi hringinn í kringum landið, mest í Reykjavík, reynir formaður flokksins að tala um góða útkomu hans og oddvitinn í Reykjavík sem missti þrjá af fjórum borgarfulltrúum talar um að Framsóknarflokkurinn hafi náð að snúa vörn í sókn á lokametrum kosningabaráttunnar.
Einhverjir Framsóknarmenn pískra sín á milli um „varnarsigur“, sem vitaskuld er ekki til sem gilt hugtak. Annaðhvort vinna menn sigur eða þeir tapa. „Varnarsigur“ er bara annað orð yfir tap.
Undantekningin frá reglunni var í Hafnarfirði þar sem Valdimar Víðisson, bæjarstjóri Framsóknar, bætti við sig bæði fylgi og manni. Sigurinn í Hafnarfirði byggðist á persónuvinsældum Valdimars, sem hefur getið sér gott orð eftir að hann tók við af óvinsælum bæjarstjóra Sjálfstæðisflokksins.
Í Kópavogi tapar Framsókn fylgi og manni. Flokkurinn hefur undanfarin kjörtímabil verið í meirihluta í bænum með Sjálfstæðisflokknum en skreppur nú saman og verður áhrifalaus í minnihluta.
Meira að segja í Skagafirði, sem hefur nú löngum þótt höfuðvígi Framsóknar, tapar flokkurinn fylgi og er nú þriðji stærsti flokkurinn og allt bendir til þess að hann verði í minnihluta á þessu kjörtímabili.
Hildur Björnsdóttir, oddviti Sjálfstæðismanna í Reykjavík, á tvo kosti helsta til að mynda meirihluta í borginni. annars vegar getur hún myndað tveggja flokka meirihluta með Miðflokknum og hins vegar þriggja flokka meirihluta með Viðreisn og Einari Þorsteinssyni, sem vann „varnarsigurinn“ og er nú er eini Framsóknarmaðurinn í borgarstjórn eftir að hafa verið inni við fjórða mann á síðasta kjörtímabili.
Orðið á götunni er að innan Sjálfstæðisflokksins sé tekist nokkuð á um það hvor kosturinn sé betri. Mörgum Sjálfstæðismönnum er í nöp við bæði Miðflokkinn og Viðreisn. Sérstaklega er pirringur út í Miðflokkinn vegna þess hve harkalega ýmsir þar beittu sér gegn Sjálfstæðisflokknum í kosningabaráttunni. Nýlegir flóttamenn úr Sjálfstæðisflokknum eru sagðir hafa beitt miður huggulegum aðferðum við að sverta sína sverta sína fyrrum flokksfélaga. Kjartan Magnússon er sérstaklega nefndur til sögunnar í þeim efnum.
Orðið á götunni er að vinnubrögð flóttamannanna þurfi þó ekki að koma í veg fyrir samstarf Sjálfstæðisflokks og Miðflokks vegna þess m.a. að flóttamennirnir eru flestar langt frá því að hafa minnstu áhrif í borgarstjórnarflokki Miðflokksins.
Orðið á götunni er að það hljóti að teljast síðri kostur fyrir Hildi og Sjálfstæðisflokkinn að ganga til þriggja flokka samstarfs og þurfa að reiða sig á Einar Þorsteinsson. Hann hefur áður sýnt það að hann er tækifærissinni sem hikar ekki við að hlaupa undan merkjum telji hann sér hag í því. Þá sé hægt að setja stórt spurningarmerki við það að leiða til valda í höfuðborginni eina borgarfulltrúa flokks sem kjósendur höfnuðu með afgerandi hætti í kosningunum.
