Um fátt hefur verið rætt meira í gærkvöldi og nú í dag í íslensku samfélagi en þátt Kveiks á RÚV í gærkvöldi en þar greindi hópur karlmanna frá grófu ofbeldi sem þeir urðu fyrir á barnsaldri á bænum Bakkakoti á Suðurlandi en þangað voru þeir sendir í fóstur. Meðal þeirra sem tjá sig um þáttinn er Grímur Atlason framkvæmdastjóri Geðhjálpar en hann hefur áður tjáð sig um þeir erfiðu heimilisaðstæður sem hann ólst upp við. Segist hann hins vegar vera feginn því að barnavernd hafi aldrei skipt sér af hans málum þegar hann var barn.

Grímur hefur greint frá því áður að á æskuheimili hans hafi verið mikil óregla og hann á endanum flutt til ömmu sinnar. Hann hafi fengið litla aðstoð í skólakerfinu. Nánar má lesa um það hér.

Í nýjum pistli á Facebook sem bersýnilega er ritaður í tilefni af þætti Kveiks skrifar Grímur:

„Barnavernd lét málefni mín afskiptalaus þegar ég var barn. Það var mín gæfa. Kerfið hefur meitt ótrúlegan fjölda í gegnum tíðina. Fólkið, sem á að vernda jaðarsett börn og fullorðið fólk, hefur meitt og meitt. Það er þyngra en tárum taki að horfa á stjórnvöld nútímans fara í kringum sár sögunnar eins og köttur í kringum heitan graut.“

Kerfið

Grímur rifjar upp í þessu samhengi að velferðarnefnd Alþingis hafi verið falið af þáverandi forsætisráðherra, í upphafi þings haustið 2022, að hefja rannsókn á aðbúnaði og meðferð fullorðins fatlaðs fólks með þroskahömlun og fullorðinna með geðrænan vanda. Núna nærri fjórum árum síðar sé þessi rannsókn enn ekki hafin – þrátt fyrir ítrekuð erindi til þingsins og forsætisráðherra.

Grímur minnir einnig á mál stúlkna sem urðu fyrir ofbeldi á meðferðarheimilinu Laugarlandi og hafa litla áheyrn fengið í kerfinu.

Hann minnir einnig á þær afleiðingar sem vistun á vöggustofum í Reykjavík hefur haft fyrir það fólk sem vistað var þar á upphafsárum lífs síns.

Í ljósi alls þessa sé það gott að kerfið hafi ekki skipt sér af honum á sínum tíma:

„Já, það var svo sannarlega gæfa mín að kerfið lét mig afskiptalausan þrátt fyrir slæmar aðstæður á löngum köflum barnæskunnar.“

Gunnar Smári Egilsson fjölmiðlamaður hefur einnig greint opinberlega frá erfiðum heimilisaðstæðum þegar hann var að alast upp. Hann ritar athugasemd við pistil Gríms og segist hafa svipaða sögu að segja og hann:

„Þegar mamma stóð hvað verst, ein með okkur fjóra bræðurna og drukkinn eiginmann, vildi barnavernd krækja í einn bróðurinn og senda á Breiðuvík. Það er blessun minnar fjölskyldu að mamma hafði kjark og þrek til að berjast gegn þessu fólki, annars hefðum við líklega allir lent í klóm þessa mannfjandsamlega kerfis.“