
Orðið á götunni er að Sjálfstæðisflokkurinn í Reykjavík sé í vanda á lokasprettinum í kosningabaráttunni. Að venju var flokkurinn búinn að hanna pólitíska leðjuárás á andstæðing til að spila út á síðustu dögunum áður en kjósendur ganga til atkvæða. Í þetta sinn var skítabomban sem lekið var í fjölmiðla með forskrift að uppslætti sú að Heiða Björg Hilmisdóttir borgarstjóri hefði notað innkaupakort borgarstjóra. Úr átti að verða mikill skandall sem myndi leiða til þess að Samfylkingin eyddi allri sinni orku í að verjast og tala um aukaatriði síðustu vikuna fyrir kosningarnar. Allt átti þetta að auka líkur Sjálfstæðisflokks á að komast á ný til valda í borginni.
Leðjan sem var plantað festist hins vegar ekki. Borgarstjórinn svaraði þvert á móti öllum spurningum fjölmiðla af auðmýkt og gagnsæi. Á föstudag var skjálftinn orðinn svo mikill að fjölmiðlahluti skrímsladeildarinnar, Spursmál Stefáns Einars Stefánssonar, kallaði til tvo aðra meðlimi til að fleyta þeirri kenningu að gögnunum hafi verið lekið úr ranni Samfylkingarinnar til að koma höggi á eigin frambjóðanda! Sú della var svo endurtekin í helgarblaði Morgunblaðsins.
RÚV birti loks frétt á sunnudag þar sem fram kom að Hildur Björnsdóttir, oddviti þeirra, hefði óskað eftir upplýsingum frá skrifstofu borgarstjóra og borgarritara um notkun borgarstjóra á innkaupakorti í janúar og að hún hafi fengið svör við þeirri fyrirspurn. Hildur sá ekki tilefni til að deila þeim upplýsingum með borgarbúum og reyndi að útskýra beiðnina með línunum frá skrímsladeildinni, að hún hafi bara verið að bregðast við ábendingu frá óræðum og ónefndum Samfylkingarmanni. „Þessi orðrómur um kortanotkunina hefur verið á kreiki í marga mánuði og barst mér fyrst til eyrna innan úr Samfylkingunni í miðju prófkjöri Samfylkingarinnar í Reykjavík. Mér fannst óábyrgt annað en að kalla eftir færsluyfirlitum og mér bárust þau í lok janúar,“ sagði Hildur við RÚV.
Auk þess reyndi Hildur að gera lítið úr þeim upplýsingum sem hún fékk í janúar og segja þær ekki jafn ítarlegar og þær sem fjallað hefur verið um síðustu daga. Staðreyndin er sú að Hildur fékk nákvæmlega sama yfirlit og sent var fjölmiðlum í síðustu viku.
Þrátt fyrir að hafa í frétt RÚV dylgjað um pólitíska andstæðinga með, í besta falli, vafasömum hætti um drullumall eigin flokks bætti Hildur við að það væri „ekkert gaman að reka baráttu einhvers staðar í drullusvaðinu. Við ætlum bara að vera björt og brosandi.“
Nú liggur fyrir að Hildur óskaði eftir upplýsingum um færsluyfirlit yfir innkaupakort borgarstjóra allt þetta kjörtímabil að morgni 23. janúar 2026. Beiðnin var lögð fram daginn áður en forval Samfylkingarinnar í Reykjavík fór fram, þar sem Pétur Marteinsson bar sigurorð af Heiðu Björg í oddvitaslag, ekki í miðjum prófkjörsslag. Orðið á götunni er að augljóslega hafi Hildur ekki óskað eftir þessum upplýsingum til að hafa áhrif á prófkjör Samfylkingarinnar. Þvert á móti var Sjálfstæðisflokkurinn að ganga út frá því að Heiða Björg myndi sigra það og var strax byrjaður að undirbúa næstu skref.

Borgarritari veitti Hildi upplýsingarnar um greiðslukortanotkun borgarstjóra 28. janúar, 99 dögum áður en fyrsta frétt birtist um hana. Borgarstjóraefni Sjálfstæðisflokksins sá ekkert tilefni til að upplýsa almenning um þá notkun á þeim tíma. Enginn annar einstaklingur, hvorki í pólitík, fjölmiðlum né á meðal almennings, hafði óskað eftir sambærilegum upplýsingum þar til á síðustu dögum. Bara Hildur. Svo fyrir einskæra tilviljun þá rötuðu sömu upplýsingar og Hildur fékk til fjölmiðla í næst síðustu viku kosningabaráttunnar.
Orðið á götunni er að fátt sé nýtt undir sólinni og fullt tilefni til að vara almenning við, að eigin sögn björtum og brosandi, Sjálfstæðisflokki sem situr á upplýsingum til að reyna að bregða fæti fyrir pólitíska keppinauta með skítugum klækjabrögðum í næstum 100 daga til að reyna að láta kosningar snúast um eitthvað annað en það sem stjórnmálaflokkar hafa fram að færa.