Þegar svartsýni hellist yfir stjórnmálaframboð ef illa gengur þá gerist það stundum að grunnhyggnir stuðningsmenn framboða reyna að snúa stríðsgæfunni sér í hag með ómerkilegum og óheiðarlegum útspilum. Slíkar bombur fáum dögum fyrir kosningar eiga það til að springa í andlit þeirra sem sprengjunum kasta.

Einhverjir reyndu nú að skaða framboð Samfylkingarinnar í Reykjavík með tilraun til að gera Heiðu Björg Hilmisdóttur, borgarstjóra, tortryggilega út af smáreikningum vegna útgjalda borgarinnar sem greidd voru með greiðslukorti borgarstjóra. Heiða Björg hefur nú birt allar upplýsingar um þetta opinberlega þar sem ekkert athugavert er að finna. Málinu er nú lokið – nánast áður en það byrjaði.

Orðið á götunni er að hér sé ekki um tilviljun að ræða. Þaulhugsuð tímasetning fyrir „bombu“ sem reyndist vera gagnslaus og ekkert er. Nú snýst þetta um að finna þá sem komu þessu af stað og að undirlagi hverra. Mikilvægt er að það verði upplýst.

Hverjir hafa hag af því að reyna að trufla kosningabaráttu Samfylkingar og reyna að skaða flokkinn í kosningunum. Einar Þorsteinsson, oddviti Framsóknar, er eini frambjóðandinn sem hefur lýst því yfir opinberlega að hann mundi alls ekki vinna með Samfylkingunni, nái hann kjöri sem virðist vera mjög tæpt. Óvild hans í garð flokksins er skýr og afdráttarlaus.

Fram hefur komið að meintum ávirðingum var lekið til RÚV og svo fór Morgunblaðið á flug. Svona samspil hefur sést áður!

Þegar borgarstjóri steig strax fram, svaraði og sýndi fram á að ekkert var athugavert við neitt í umræddu máli lak vindurinn snarlega úr blöðrunni.

Þá reyndi Morgunblaðið að snúa aðgerðinni upp í að árásin kæmi frá Samfylkingunni sjálfri. Átti flokkurinn sem sé sjálfur að reyna að skaða sjálfan sig viku fyrir kosningar?

Orðið á götunni er að þeir sem halda úti skrímsladeildarstarfi og telja sér sæma að dreifa ómerkilegum kosningabombum verði að gera miklu betur en þetta.

Lélegar og illa gerðar bombur eiga það til að springa í höndunum á mönnum. Það getur verið mjög vont og hættulegt!