Sjálfstæðisflokkurinn klikkaði á því að tala við og tala til kjósenda sinna síðustu árin. Þetta var áþreifanlegt í stórum málaflokkum en kannski hvergi eins og í málefnum hælisleitenda, útlendingamálum og landamæri. Kjósendur Sjálfstæðisflokksins misstu einfaldlega þolinmæðina gagnvart flokknum. Í ofanálag gerði Miðflokkurinn málflutning sjálfstæðismanna að sínum og náði til kjósenda. Brynjar Níelsson er gestur Ólafs Arnarsonar í hlaðvarpi Eyjunnar.
Eyjan - Brynjar Nielsson - 2
En, svo við komum aftur að kosningunum. Sjálfstæðisflokkurinn með, hvað, 19,4 prósent – aldrei fengið lakari mælingu – versta mæling fyrir þennan tíma var, hvað, 23,7 prósent 2009. Þetta eru einhver skilaboð frá kjósendum til Sjálfstæðisflokksins.
„Ég er ekkert viss um að þetta sú sérstök skilaboð til Sjálfstæðisflokksins. Við erum auðvitað bara með nýja flokka; þú færð Viðreisn, þú færð Miðflokkinn, þú færð Flokk fólksins – það eru margir gamlir sjálfstæðismenn sem eru að kjósa Flokk fólksins. Þannig að þú ert allt í einu kominn með þrjá svona flokka sem gamlir kjósendur okkar hafa möguleika á – með einhvers konar hægri áherslur einhvers staðar, þó að ég eigi mjög erfitt með að sjá Flokk fólksins þar en það er samt margir sjálfstæðismann þar einhverra hluta vegna. Þú sér það að Miðflokkurinn hefur systematískt fært sig að okkur,“ segir Brynjar.
Sumir segja að viðbrögð Sjálfstæðisflokksins við þessu hafi verið að flokkurinn hafi fært sig í átt að Miðflokknum.
„Þau sjónarmið sem Miðflokkurinn hafði dálítið áberandi núna, eins og varðandi landamærin og svona, voru nú mjög áberandi í Sjálfstæðisflokknum. Ræðuna sem þeir voru að nota núna notaði ég þegar útlendingalögin voru samþykkt 2016 þar sem ég sagði hvað myndi gerast,“ segir Brynjar.
Hann segir sjálfstæðismenn allt frá því að þetta stjórnarsamstarf hófst 2017 ekki hafa fundið samhljóminn. Flokkurinn hafi koðnað niður í samstarfinu og flokksmenn segi: Þið talið ekki fyrir ykkar málum – það er allt í lagi að vera í málamiðlunum en þú verður að segja hvað þú vilt – þú verður að tala til þinna kjósenda. „Það er það sem mér hefur fundist vanta hjá Sjálfstæðisflokknum, þingflokknum, sérstaklega kannski síðustu sjö ár, í svona flóknu samstarfi. Að bara tala samt skýrt til sinna kjósenda um hvað við erum að berjast fyrir; þessu náum við fram en í þessu urðum við að gefa eftir vegna þess að við erum í málamiðlunarríkisstjórn hérna, eðli málsins samkvæmt, ná þessu talsambandi.“
Er þetta ekki einmitt vandamálið? Í samsteypustjórnum þarf að gera málamiðlanir. En málamiðlanir þær ganga út á, einmitt eins og þú segir, að þú færð einhver mál sem er þá samþykkt og ríkisstjórnin stendur á bak við mál Sjálfstæðisflokksins og verður á móti að setja Sjálfstæðisflokkinn á bak við mál annarra flokka sem Sjálfstæðisflokkurinn hefði kannski aldrei barist fyrir, jafnvel barist gegn í einhverjum tilvikum. Maður fær á tilfinninguna að það hafi engar málamiðlanir verið gerðar í þessari ríkisstjórn, þarna hafi bara verið, í raun og veru, samkomulag um að vera ósammála í ákveðnum málaflokkum, og það voru ansi stórir málaflokkar; orkumál og margt sem snýr að ríkisfjármálum, útlendingamálin, landamærin, og fyrir vikið þá hafi kannski lítið gerst í þessum málaflokkum.
„Já, þegar Jón Gunnarsson bað mig að koma í dómsmálaráðuneytið þá var ég nú ekkert á því að fara með honum, en ég gerði þó eitt skilyrði og menn geta kallað það spillingu í dag ef þeir vilja. Ég gerði það skilyrði að hann myndi tala bara skýrt og segja frá því hvernig hlutirnir eru í þessum hælisleitendamálum. Ég nenni ekki að vera í einhverri vitleysu, þjóðin á bara skilið að vita hvernig þetta er – þetta er löngu orðið stjórnlaust, þetta kostar mikla peninga, og þú verður þá bara að þora að koma fram og segja þetta og þora að leggja áherslu á að það verði að breyta þessu.“
Brynjar segir að þegar Jón kom með sitt fyrsta frumvarp um þessi mál hafi VG hreinlega farið af hjörunum, forsætisráðherra hafi sagt að ef þetta ætti að fara óbreytt í gegn yrði hún einfaldlega að pakka saman sínum pinklum á ráðherraskrifstofunni. Í framhaldinu hafi verið farið í að tína út atriðin og veikja málið mjög. Á endanum hefi eitthvað smávegis náðst fram í frumvarpinu en upphaflega frumvarpið orðið gerbreytt.
„Svo var það ekki fyrr en menn áttuðu sig á því að þjóðin ætlaði ekkert að láta þetta gerast svona aftur. Meira að segja Samfylkingin ákveður að breyta um áherslur af því að þjóðin var komin þangað, það var þess vegna sem Samfylkingin breytti sinni stefnu. Öll kerfin voru orðin svo þung; menntakerfið, skólarnir, heilbrigðiskerfið. Það voru ekki bara þessi beinu útgjöld heldur erfiðari þjónusta og allt þetta. Það var ekki fyrr en þá að Guðrún nær síðan að klára þetta síðasta frumvarp síðasta vor. Það er þá sem VG gefur aðeins eftir, sem kom þeim síðan í koll væntanlega í kosningunum. Þó veit ég það ekki. Við áttum að vera miklu harðari í þessu og okkar fólk missti bara þolinmæðina gagnvart okkur.“
Einnig er hægt að hlusta á Spotify.
