Afleiðingin sé sú að bílaumboð og bílasalar séu skyldaðir til að afla ítarlegra upplýsinga um viðskiptavini sína, meðal annars skattframtala og gagna um uppruna fjármuna.
Fjallað er um þetta í Morgunblaðinu í dag og rætt við Benedikt S. Benediktsson, framkvæmdastjóra Bílgreinasambandsins, sem er gagnrýninn á þetta fyrirkomulag enda hvergi gert í þeim ríkjum sem við berum okkur saman við.
Að sögn Benedikts er um óþarfa gullhúðun að ræða og árlegur kostnaður bílgreinarinnar vegna þess sé um 250 til 450 milljónir króna – upphæð sem ratar beint út í verðlag.
Bílgreinasambandið hefur sent dómsmálaráðherra bréf þar sem þetta er harðlega gagnrýnt.
Benedikt segir að sambandið sjái ekki betur en að þessi skylda hafi verið felld á bílasala og bílaumboð vegna þess að Skatturinn bað um það.
„Vegna þess að þeir töldu að þessir aðilar skildu ekki að á þeim hvíldi tilkynningarskylda þegar þeir tækju við reiðufé yfir tilteknum mörkum. Lausnin var sú að gera þá alltaf tilkynningarskyldu,“ segir Benedikt við Morgunblaðið.
Bendit hann á að ef einhver fer í Elko, kaupir sér þvottavél og þarf lán fyrir kaupunum þá þarf að fara með viðkomandi í gegnum peningaþvættiseftirlit. Greiði hann með seðlum sé hann undir mörkum tilkynningarskyldu sem eru ríflega 1,4 milljónir króna.
„En það fáránlega við þetta er að það er ekki nóg með að Elko þurfi að fara með viðkomandi í gegnum peningaþvættiskönnun, heldur þarf líka fjármögnunarfyrirtækið að gera það sama. Þetta er íslenskt heimatilbúið kjaftæði,“ segir Benedikt við Morgunblaðið þar sem ítarlega er fjallað um málið.
