Maður sem kærði Stefán Jakobsson tónlistarmann fyrir líkamsárás vegna atviks í leigubíl í október árið 2023 bar vitni í réttarhöldum yfir Stefáni í Héraðsdómi Reykjaness í morgun. Stefán hefur verið ákærður fyrir líkamsárás í málinu, nánar tiltekið með því að gefa manninum olnbogaskot í andlitið með þeim afleiðingum að brotaþoli hlaut þrjú andlitsbeinbrot og sár á vör.
Stefán bar vitni á undan brotaþola og harðneitaði með öllu að hafa ráðist á hann en sagðist hafa reynt að halda honum frá sér er brotaþoli veittist að Stefáni þar sem hann sat við hlið brotaþolans í leigubílnum. Nánar má lesa um vitnisburð Stefáns í frétt hér:
Brotaþoli viðurkenndi að hegðun hans í leigubílnum hefði ekki verið til fyrirmyndar. Andlitshöggið frá Stefáni hafi hins vegar komið eins og þruma úr heiðskýru lofti: „Ég kom þarna í leigubílinn með frekar glatað attidude, svaraði spurningum dónalega og var frekar erfiður í samskiptum, á tímapunkti bið ég bílstjórann frekjulega um að lækka í tónlistinni, svo ég nefni það, þá segir Stefán, hvað ertu ekki að fíla þetta, nei þetta er rusl, og þá bara einn, tveir þrír, ég fæ bylmingshögg í andlitið.“
Maðurinn, sem virkaði fremur óstyrkur og í geðshræringu í vitnastúkunni, sagði að minni hans um árásina væri gloppótt. „Hann hélt mér einhvern tíma við hurðina á bílnum, hélt í höndina á mér en ég var mjög æstur og mjög reiður. Önnur átök eru mér ekki í huga og get ég ekki skýrt betur frá því sem gerðist,“ sagði maðurinn og bætti við að aðdragandinn að meintu höggi hafi verið orðahnippingar en ekki handalögmál. Hann sagðist hafa haldið Stefáni niðri eftir höggið og „lét hann strax vita að hann gaf mér olnbogaskot.“
Segir hann að höggið hafi verið gríðarlegt og komið honum mjög á óvart: „Ég sá sveifluna út undan mér, hljóðið… tilfinningin er búin að spilast í höfðinu á mér margoft en ég get ekki útskýrt hana.“
Spurður um líðan sína eftir höggið segist hann hafa farið í „adrenalín-panikk ástand“. „Þú finnur að það er eitthvað að, það gerðist eitthvað og þú ert ekki eins og þú átt að þér að vera, minnið var rosalega gloppótt næstu daga. Ég man eftir mér skellandi hurðinni að leigubílnum í mikilli geðshræringu, ég var ekki með sjálfum mér.“
Hann segist hafa leitað til bráðamóttöku á mánudegi eða þriðjudegi en atvikið átti sér stað á föstudagskvöldi. Hann var spurður hvort hann hefði veist að Stefáni og hvort eitthvað annað en olnbogi Stefáns hafi getað valdið áverkum hans. Hann sagði: „Það áttu sér engin átök stað fyrir olnbogaskotið. Ég sé olnbogann koma…“
Aðspurður um áhrif meintrar árásar á líf sitt þá sagði hann að kinnbeinið hefði þríbrotnað, hann sé með varanlegan dofa í efri vör, varanlega augnsskemmd, eigi erfitt með lestur, hafi ekki getað sinnt vinnu í tvö ár og sé greindur með áfallastreitu. Hann segist ekki geta einbeitt sér að einu né neinu.
Aðspurður sagðist hann viss um að hann hafi ekki getað fengið höggið við það að Stefán hafi reynt að losa sig úr tökum hans. Hann muni þó atburðarásina ekki í smáatriðum.
„Endalaus streita, örmögnun sem kemur yfir mig, mikill einbeitingarskortur,“ þannig lýsti maðurinn ástandi sínu eftir meinta árás. Svefn væri mjög takmarkaður og hann hafi orðið var við persónuleikabreytingar, hann hafi dregið sig í hlé og þoli ekki samkomur, en hann hafi áður verið í miklum samskiptum í gegnum vinnu. Fjárhagslegt tjón sé mikið því hann hafi ekki séð launaseðil í meira en tvö ár, fyrir utan þriggja mánaða tímabil. Hann segist eiga erfitt með samskipti, snöggreiðist og það vanti „stopp-takka“ á sig. Grunur sé um að hann hafi orðið fyrir framheilaskemmdum.
Mikill ágreininur reis upp í aðalmeðferðinni milli dómara málsins, Inga Tryggvasonar, og Ómars Valdimarssonar, verjanda Stefáns, vegna spurninga Ómars til brotaþolans, sem meðal annars miðuðu að því að vekja upp grun um að heilsuleysi brotaþola stafaði af öðru en afleiðingum árásarinnar. Einnig vildi Ómar opna á þann möguleika að brotaþoli hefði fengið áverkana annars staðar en í bílnum og vísaði til þess að hann hefði látið mjög ófriðlega á heimili sínu eftir að hann fór úr leigubílnum. Dómari stöðvaði spurningar Ómars um þetta hvað eftir annað og sagði að hegðun brotaþola eftir atvikið væri ekki efni réttarhaldanna. Lét Ómar bóka mótmæli vegna framíkalla dómara og „truflunar dómara á þeim spurningum sem ég er að reyna að leggja fyrir meintan brotaþola.“ Sævar Þór Jónsson, réttargæslumaður brotaþola, mótmælti líka spurningum Ómars sem hann taldi ekki koma málinu við.
