Daníel Örn Sigurðsson töframaður er óðum að jafna sig eftir fólskulega og tilefnislausa líkamsárás sem hann varð fyrir á föstudagskvöld. Daníel Örn var að bíða eftir strætisvagni og á leið heim til sín þegar tveir unglingspiltar réðust á hann. Einn var handtekinn vegna málsins og sleppt eftir yfirheyrslu, málið er rannsakað sem stórfelld líkamsárás.
Daníel Örn er handarbrotinn, með brotnar tennur, glóðarauga, skurð fyrir ofan annað augað, og mar í andliti og á líkama.
„Ég sagði við þá á spítalanum að ég væri ekkert að fara að hanga þar. Þið gerið bara það sem þið þurfið að gera og svo bara get ég farið,“ segir Daníel Örn í samtali við blaðamann þar sem hann er á leið í apótek að leysa út verkjalyf.
Aðspurður um aðdraganda árásarinnar segir Daníel Örn að hann hafi verið að koma frá vini sínum í Kópavogi og á leið heim til sín í Reykjanesbæ.
„Ég var með vinahópi að horfa á leik íslendinga og Dana í handboltanum á Just wingin it. Þaðan fer ég einn í Kópavog af því ég er að fara að taka rútuna heim. Ég fer í strætóskýlið og er að taka strætó í Fjörð til að taka rútuna í Keflavík.“
Nokkur ungmenni komu að og segist Daníel Örn hafa kannast við aðra stúlku af tveimur, þar sem hann þekki móður hennar.
„Ég ríf upp spilin og ætla að fara að sýna þeim eitthvað og þá er annar strákurinn rosalega æstur og ég segi: „Slakaðu aðeins á, slakaðu aðeins á.“ Og næsta sem ég veit er að ég er kominn með höfuðhögg.“
Daníel Örn segist hafa fallið í götuna við þetta fyrsta högg og ekki hafa náð að standa upp aftur. „Ég reyni að standa upp, en ég velt bara á hliðina. Ég get ekki staðið upp, ég er svo ringlaður, ég er svo disoriented að ég næ aldrei að standa upp og velt alltaf á hliðina.Þá eru þeir komnir að sparka meira í mig, þangað til þessi Miðflokksmaður kemur að. Þær [stelpurnar] voru að reyna að taka þá af mér og það bara gekk ekki upp.
Ég reyni að standa upp á fjórum fótum, en ég gat ekki staðið upp. Og ég gat ekki forðað mér heldur. Um leið og ég reyni að standa upp þá sparka þeir aftur í hausinn á mér. Svo dett ég aftur niður og reyni að forða mér en þá halda þeir bara áfram.“
Segist hann hafa tekið spilin upp með sama hætti innan um fólk mörg þúsund sinnum og aldrei hafi neitt vesen skapast, fyrr en á föstudagskvöldið. Aðspurður segist hann halda að hópurinn hafi einnig verið á leið með vagninum, hann viti þó ekki hvort strákarnir sem á hann réðust búi á Suðurnesjum.
Blaðamaður nefnir að miðað við fyrstu fréttir af árásinni hafi mátt ætla að drengirnir myndu ganga frá þolandanum. Daníel Örn jánkar því:
„Þeir hefðu gert það ef hann hefði ekki komið þessi Miðflokksmaður og stoppað þetta. Ég á eftir að heyra í honum og þakka honum fyrir. Þeir voru það aggressívir þessir strákar, þetta var bara einbeittur brotavilji og ekkert annað. Ég bjóst aldrei við svona, þetta kom mér svo svakalega á óvart, þetta kom mér í svo opna skjöldu. Ég á bara ekki orð, ég er ennþá í smá sjokki bara.“
Daníel Örn man eftir bláum ljósum á staðnum, en ekki ferðinni með sjúkrabílnum. Hann man ekkert eftir að Anton Sveinn McKee sundkappi og formaður Ungra Miðflokksmanna stöðvaði árásina, en Vísir greindi frá í viðtali við Anton í gær.
„Næsta sem ég man er lögguljósin, ég man að ég er að reyna að faðma löggubílinn af því ég held enn þá að það sé verið að ráðast á mig. En þarna eru þeir löngu búnir að taka þá geri ég ráð fyrir af því ég er að faðma löggubílinn: „Hjálp, hjálp, hjálp. Og er að komast til meðvitundar en samt ekki, ég komst einhvern veginn ekki til fullrar meðvitundar. Ég man ekki eftir bílferðinni upp á spítala.“
Betur fór en áhorfðist samkvæmt lýsingum af árásinni og Daníel Örn var í hálfan sólarhring á bráðamóttökunni á Fossvogi. Hann var settur í gifs á vinstri hendi og hlær þegar hann segir frá að hann hafi verið spurður hvaða lit hann vildi á gifsið, sem er ljósgrænt að lit. Skurður á augabrún var einnig saumaður.
„Ég bara vona að þetta lagist svo ég geti gert spilagaldra,“ segir Daníel Örn og veifar með puttunum til blaðamanns.
Í morgun mætti Daníel Örn til lögreglunnar í Reykjanesbæ, gaf skýrslu og pantaði tíma í kærumóttöku. Hann er þegar kominn með réttargæslumann, sem ætlar að hjálpa honum að leita réttar síns. „Ég ætla að fara fram á skaðabætur.“
Í desember 2024 tók Daníel Örn sér leyfi frá leigubílaakstri og fór í endurhæfingu hjá Virk, sem hann dásamar í hástert.
„Eftir öll áföllin þá gafst ég upp, ég gat ekki meira. Ég gat ekki sest upp í bíl lengur. Ef ég settist upp í bíl þá fór ég bara að grenja.“
Áfallið vegna árásarinnar mun bætast við vinnuna hjá Virk.
„Ég er búinn að fá mikla aðstoð þar, 15 sálfræðitíma, 5 námskeið þar á meðal ACT námskeiðið sem er besta námskeið sem ég hef farið á. Þetta námskeið er bara leikbreytir. Algjör snilld, þetta er geggjað námskeið. Virk snýst um að koma fólki aftur á vinnumarkað og þannig virkar Virk. Þegar ég sæki um fer ég í viðtal hjá sérfræðingi, og í því viðtali þá er mér úthlutað viðtali við ráðgjafa og hann hlustar á mig og hann sendir mig á námskeið sem henta minni endurhæfingu og henta mér og mínum áföllum. Þau greinilega vita svona svakalega vel hvað þau eru að gera af því hann hefur sent mig í það sem ég þurfti á að halda og hefur hjálpað mér svo mikið.“
Aðspurður um hvaða áföll urðu til þess að hann leitaði til Virk segir Daníel Örn:
„Ég missti bróður minn. Svo lenti ég í erfiðum skilnaði árið 2019, sem hafði gríðarleg og djúpstæð áhrif á mig. Ég leitaði til Píeta samtakanna í fjóra mánuði, ég var bara kominn á það stig að ég var að fara að ganga fyrir bíl. Einu og hálfu ári eftir skilnaðinn þá missi ég mömmu úr krabbameini. Og ég verandi þessi mömmustrákur sem ég er, það er það erfiðasta sem ég hef þurft að sætta mig við, að missa mömmu, ég gat ekki misst hana en samt þurfti ég að missa hana. Það var lokapunkturinn.“
Móðir hans, Sjöfn Garðarsdóttir, var aðeins 55 ára þegar hún lést. Í ágúst árið 2018 ræddi Daníel Örn við DV um bróðurmissinn. Bróðir hans, Steindór Smári Sveinsson, svipti sig lífi í júní árið 2018 eftir langvarandi fíkn.
Daníel Örn hefur fengið fjölda kveðja og skilaboða eftir árásina og er nokkuð klökkur yfir.
„Mér datt aldrei í hug að það væri svona mikið af fólki í kringum mig. Ég er að fá batakveðjur frá fólki alls staðar að. Vá hvað er mikið af fólki í kringum mig.“
