Dómsmálaráðuneytið hefur samþykkt erindi fjölskyldu Lúðvíks Péturssonar. Fjölskyldan óskaði eftir að fram færi rannsókn óháðra aðila á atviki sem varð 10. janúar þegar Lúðvík féll ofan í sprungu í Grindavík þar sem hann var við jarðvegsvinnu og lést.
„Það er gríðarlega nauðsynlegt fyrir okkur öll, að mínu viti, ekki bara fjölskylduna, heldur bara þá sem horfðu á þetta, að þetta verði rannsakað. Og einhvern veginn verði eitthvert samtal um það sem gerðist. Hvernig gerðist þetta og hvað dró að þessu?“ sagði Elías Pétursson, bróðir Lúðvíks og fyrrverandi bæjarstjóri í Fjallabyggð í forsíðuviðtali Heimildarinnar 16. febrúar.
Sjá einnig: Elías bróðir Lúðvíks stígur fram: „Hvernig gerðist þetta?
Skýrsla Vinnueftirlitsins kom út í byrjun október og sagði Elías ýmislegt vanta í skýrsluna, en hún styddi ósk fjölskyldunnar um rannsókn.
„Skýrslan er um margt góð að mínu mati, en umfjöllunin takmarkast þó að mestu um aðkomu Verkfræðistofunnar EFLU og verktakans á svæðinu. Skýrslan fjallar því hvorki um þátt Almannavarna, lögreglu né aðkomu Náttúruhamfaratryggingar Íslands.“
Fjölskyldu Lúðvíks barst bréfið frá dómsmálaráðuneytinu í lok nóvember, í því kemur fram að samþykkt hafi verið að rýna í aðgerðir eða aðgerðarleysi á svæðinu í aðdraganda andláts Lúðvíks. Starfshópur verði settur á fót til að gera athugun á atvikinu. Fjölskyldan er ánægð með niðurstöðuna og segir Elías að dropinn holi steininn.
„Við höfum, allt frá fyrstu stundu, talið veigamikil rök hníga til þess að fram fari rannsókn á allri þeirri atburðarás sem leiddi til hins hörmulega dauðsfalls. Dauðsfalls sem að mati fjölmargra gjörbreytti eðli og ásýnd þeirra hamfara sem í gangi voru og eru í Grindavík,“ segir Elías í færslu á Facebook.
Segir hann að nánustu aðstandendur Lúðvíks hafi þrýst á um rannsókn á aðdraganda og eftirleik slyssins sem varð honum að aldurtila þann 10. janúar síðastliðinn. Þetta hafi aðstanendur gert í samtölum, í viðtölum og nú síðast með formlegu erindi til dómsmálaráðherra.
„Við, fjölskyldan, höfum í máli okkar tínt til fjölmörg samfélagsleg og persónuleg rök sem lúta að nauðsyn þess að umræða fari fram um harmleiki sem þessa og að sú umræða sé studd gögnum sem unnin eru af óvilhöllum sérfræðingum. Einnig liggja fyrir skýr reynslurök um hve varasamt það getur verið að eiga ekki opna umræðu um stóra atburði og hamfarir. Sagan segir okkur líka hve illa hefur virkað að vilja ekki skoða, ræða og takast ekki á við atburði líka þeim sem hér um ræðir.
„Í lok nóvember kom svar frá ráðherra þess efnis að hún hefði ákveðið að fram fari ytri rýni á aðgerðum eða aðgerðaleysi viðbragðsaðila tengt jarðhræringum á Reykjanesskaga og að til verksins hefði hún skipað starfshóp sérfræðinga. Rýnin mun taka til tímabils frá því að óvissustigi var lýst yfir og til þess dags er starfshópurinn var skipaður.“
Segist Elías kunna ráðherra miklar þakkir fyrir að taka ákvörðun um rannsókn og vonar hann að gagn verði af til framtíðar.
