Fyrir ári síðan bauð Reykjavíkurborg fólki úr skapandi greinum að sækja um leiguhúsnæði í Gufunesi. Húsnæðið er í eigu Reykjavíkurborgar og átti fólk að lagfæra rýmin sjálft. Þegar unnið var við húsnæðið í nóvember síðastliðnum vaknaði grunur um að asbest væri í byggingunni.

Vinnueftirlitið kannaði málið og bannaði vinnu í byggingunni þar sem sýni staðfestu að asbest væri að finna víða í húsnæðinu. Asbest hefur verið lítið notað síðan árið 1983 þar sem að innöndun á asbestryki getur valdið mjög alvarlegum sjúkdómum, til dæmis krabbameini í lungum.

Valgerður Sigurðardóttir, borgarfulltrúi Sjálfstæðisflokksins, ræðir mál þetta í pistil sem hún ritar í Morgunblaðið í dag. Hún hefur lagt fram tillögu um Heilbrigðiseftirlitið gerði úttekt á stöðu asbests í stofnunum borgarinnar, þá sérstaklega í leik- og grunnskólum.

„Þess­ari til­lögu var hafnað af meiri­hlut­an­um þar sem hún þótti of kostnaðar­söm og henni myndi fylgja mikið rask. Nú er það svo að á vef Vinnu­eft­ir­lits­ins seg­ir: „Hætt­an sem fylg­ir asbesti er þó eng­an veg­inn úr sög­unni því mikið magn asbests finnst enn í bygg­ing­um, vél­um og bát­um sem fyrr eða síðar þarf að rífa eða gera við. Þessi staðreynd set­ur þær lang­tíma­kröf­ur á stjórn­völd og fyr­ir­tæki að til séu regl­ur sem hægt er að vísa til í slík­um til­fell­um.“ Nú hef­ur meiri­hlut­inn í Reykja­vík neitað að kort­leggja hvar asbest er að finna í borg­inni. Það er með öllu ótækt að sú vitn­eskja sé ekki til staðar og skráð hjá Reykja­vík­ur­borg. Ef Reykja­vík­ur­borg fer ekki að skrá hjá sér hvar asbest eða grun­ur um hvar asbest sé að finna eig­um við það á hættu að fjöldi fólks geti andað að sér asbes­tryki með al­var­leg­um af­leiðing­um,“ segir Valgerður og bendir á að það sé mikilvægt að tryggja það að þegar skaðleg efni líkt og asbest finnast í húsnæði í eigu Reykjavíkurborgar, að skýrir ferlar séu til staðar.

„Því verður að setja strang­ar vinnu­regl­ur og safna upp­lýs­ing­um um hvar asbestið er að finna svo að hægt sé að gera ráðstaf­an­ir þegar þarf að vinna í hús­næði þar sem það finnst, til að tryggja að hvorki börn, starfs­menn né aðrir sem eiga leið um hús­næðið verði fyr­ir meng­un,“ segir hún að lokum.