„Þetta fólk hefur valið að gleyma því að í desember 2008 ruddist hópur óeirðaseggja af vinstri væng íslenskra stjórnmála inn í Alþingishúsið, ruddi þar til hliðar þingvörðum og truflaði þingstörfin. Þingmenn þurftu að flýja undan ofbeldismönnunum og fengu jafnvel yfir sig gusur frá þeim,“ segir höfundur Staksteina síðan og bætir við að það hafi tekið um klukkutíma að rýma húsið. Á meðan hafi hróp verið gerð að lögreglunni og hún sökuð um fasisma. Sjö hafi verið handteknir.
Höfundur segir að lögreglan hafi reynt að verja þinghúsið og hafi fengið yfir sig grjót og „annan ekki síðri óþverra frá „mótmælendum“ sem voru ekkert annað en pólitískir ofbeldismenn“. „Þessu svipar mjög til atlögunnar á þinghúsið í Bandaríkjunum en munurinn á atburðum hér og þar er helst sá að hér sátu lögreglumenn jafnvel undir því að einstaka þingmenn hnýttu í þá þegar þeir reyndu að hvíla sig í þinghúsinu eða að slíkir þingmenn væru í sambandi við ofbeldismennina og leiðbeindu þeim um það hvar varnir væru veikastar,“ segir höfundur síðan og lýkur máli sínu á eftirfarandi orðum: „Það var ömurlegt að fylgjast með atburðunum í Bandaríkjunum í fyrrakvöld, en atlagan hér á landi var í raun enn alvarlegri atburður þó að vinstri menn vilji helst að hún gleymist.“
