

Kolbrún Baldursdóttir, borgarfulltrúi Fólks flokksins, lagði fram fyrirspurn þann 6. september í borgarráði um kostnað Reykjavíkurborgar af hinum ýmsu móttökum og öðrum hátíðarviðburðum tengdum borginni frá 2017 og það sem af væri árinu 2018.
Í svari Reykjavíkurborgar kemur fram að kostnaður vegna ársins 2017 hafi verið tæpar 20 milljónir og rúmar 10 milljónir það sem af er árinu 2018.
Þar af er samanlagður kostnaður vegna áfengiskaupa um þrjár og hálf milljón og aðrar veitingar um 14 milljónir, árin 2017 og 2018.
Þá nam kostnaður gjafa, blóma og skreytinga um tveimur milljónum króna, en ekki er tekið fram hvort blómin séu innflutt erlendis frá, eða höfundaréttarvarin.
Sundurliðun
Móttökur Reykjavíkurborgar 2017
Veitingar kr. 8.764.319
Vínföng kr. 2.484.462
Listafólk kr. 994.500
Önnur aðkeypt vinna/framreiðsla kr. 4.293.072
Gjafir, blóm og skreytingar kr. 1.506.636
Annar tilfallandi kostnaður kr. 1.868.155
Samtals kr. 19.911.144
Það sem af er 2018
Veitingar kr. 5.205.546
Vínföng kr. 1.060.879
Listafólk kr. 711.638
Önnur aðkeypt vinna/framreiðsla kr. 2.574.546
Gjafir, blóm og skreytingar kr. 428.214
Annar tilfallandi kostnaður kr. 105.154
Samtals kr. 10.085.977
Kolbrún Baldursdóttir lagði fram tillögu við bókun þar sem mælst er til að dregið sé úr kostnaði við slíkar móttökur, sem sumar séu ætlaðar „þröngum hópi“ og „einhverjum útvöldum“:
„Á síðasta ári var 20 milljónum króna varið í alls kyns viðburði, veislur og móttökur. Sundurliðun er þannig að tæpum 9 milljónum var varið í veitingar og 2.5 milljónum í vínföng. Önnur aðkeypt þjónusta eru rúmar 4 milljónir. Borgarfulltrúi Flokks fólksins sér sannarlega mikilvægi í ýmsum viðburðum og hátíðum og þykir sjálfsagt að verja fé í hátíðir eins og Barnamenningarhátíð, hátíðir og viðburðir ætlaðir borgarbúum og hinum almenna starfsmanni borgarinnar. Hins vegar er ljóst að hér er um mikla peninga að ræða sem að hluta til er að fara í móttökur ætlaðar þröngum hópi, einhverjum útvöldum. Á fáum mánuðum hefur sem dæmi verið boðið til á annan tug móttaka sem ætlaðar eru skilgreindum, stundum þröngum , jafnvel elítuhópum. Allt er þetta greitt af almannnfé. Minna skal á að það býr fólk í borginni sem á ekki til hnífs og skeiðar. Í borginni eru um 500 börn sem samkvæmt skilgreiningu eru fátæk. Þessi hópur sem oft er ekki háværasti hópurinn í borginni er ekki boðið í fínar móttökur á vegum borgarstjóra sem greiddar eru af almannafé. Þegar kemur að kostnaði sem þessum hlýtur það að vera skylda boragarmeirihlutans að velta við hverjum steini.“
Tillaga Kolbrúnar:
„Í ljósi þess kostnaðar sem borgin hefur eytt í alls kyns móttökur og viðburði suma ætluðum lokuðum hópum leggur borgarfulltrúi Flokks fólksins til að farið verði ítarlega ofan í saumana á þessum kostnaði með það fyrir augum að draga úr honum. Athuga skal hvort hægt er að draga úr kostnaði við veitingar, framreiðslu, gjafir og skreytingar. Skoða þarf hversu mikið er að fara í tilstand sem þetta sem tengist einungis skrifstofu borgarstjóra og einhverjum útvöldum einstaklingum/hópum og hversu mikið er ætlað borgarbúum sjálfum eða er í þágu barna. Efst í forgangi þegar litið er til þessara mála eiga að vera borgarbúar sjálfir og hinn almenni starfsmaður borgarinnar. Það sem er í þágu barna þegar kemur að viðburðum og hátíðum er fé sem er vel varið. Það sem annars sparast við að velta við hverjum steini í þessu sambandi er fé sem mætti nota til að lækka skólamáltíðir, fjölga sálfræðingum til að draga úr biðlista, bjóða fátækum börnum upp á gjaldfrjáls frístundarheimili svo fátt eitt sé nefnt.“