Reykjavík er í raun samansafn þorpa. Það er gott. Vesturbærinn er þorp, líka grafarvogurinn. Í þessum þorpum eru íþróttafélög og andinn í kringum þau er einstakur. Það eru íþróttafélögin sem eru kjarninn í hverfunum og þorpunum. Ákveðinn rígur milli þeirra er hið besta mál og gefur lífinu gildi. Pétur Marteinsson, oddviti Samfylkingarinnar í Reykjavík, ólst upp í Fram en er í dag mikill KR-ingur. Hann er gestur Ólafs Arnarsonar í hlaðvarpi Eyjunnar.

Hér er hægt að hlusta á brot úr þættinum:

Pétur Marteinsson - 2

Pabbi þinn, Marteinn Geirsson, goðsögn í sögu Fram. Hvernig verður sonur Marteins Geirssonar, sem þar að auki er að verulegu leyti uppalinn í Safamýrinni, hvernig verður hann KR-ingur?

„Já, já, ýmislegt gerist í millitíðinni. Fram á stóran part í mínu hjarta. En ég fer 18 ára og spila tvö ár með Leiftri á Ólafsfirði, þá var pabbi að þjálfa þar. Svo er pabbi ráðinn hjá Fram aftur ’94 og ég spila með Fram og pabbi var svo rekinn sem þjálfari eins og gengur og gerist. Mér þótti það dálítið ósanngjarnt eftir svo fáa leiki, bara eftir þrjá leiki eða eitthvað. Þá slitnaði aðeins upp úr þessu. Þá er komin ný stjórn í Fram, bara aðilar sem ég þekkti ekkert svo mikið. En í kjölfarið fer ég í atvinnumennsku og er úti í 12 ár.

Þegar við snúum til baka, ég spila í Svíþjóð, Noregi og Englandi, og þegar við snúum til baka eftir tólf ár, þá erum við búin að kaupa okkur íbúð í Vesturbænum. Og þá þekkti ég marga leikmenn í KR, þekkti stjórnarmennina og þekkti þjálfarann. Og þá þótti mér eðlilegt að vera á heimavelli í Vesturbænum og sé ekki eftir því og er mikill KR-ingur í dag. Það er hluti af því að vera Vesturbæingur. Kannski er maður að reyna að vera Vesturbæingur út af því maður er Breiðhyltingur alltaf út af því maður er alinn upp þar. Vesturbæingar líta ekki á mann sem Vesturbæing en út af því maður er þarna og dóttir mín er búin að fara í leikskóla og skóla.“

Maður verður að láta börnin vera í hverfisfélaginu.

„Já, akkúrat. Það er náttúrlega hluti af því að við erum í Vesturbænum og allir vinir mínir með krakkana sína í KR og maður fylgist með krökkunum og maður verður bara mikill KR-ingur og það er rosa gaman í Vesturbænum þegar KR gengur vel, bæði í körfunni og í fótboltanum. Góðar borgir eru byggðar upp á litlum þorpum. Vesturbærinn er þorp, Árbærinn er þorp, Grafarvogurinn er þorp og það á að vera stolt. Ég held að við séum öll sem búum í hvaða hverfi sem er innan borgarinnar og þetta á við um allt höfuðborgarsvæðið. Hafnfirðingar eru mjög stoltir og Hafnfirðingar. Það er best.“

Þeir skiptast mjög í tvo hópa. Annaðhvort ertu FH-ingur eða Haukamaður.

Það er sjálfsagt og það er akkúrat þessi þorp út af því að þú býrð á öðrum hvorum staðnum og það er einhver svona alveg eðlilegur og skiljanlegur rígur þarna á milli og einhver samkeppni og það er allt í góðu, það er ekkert slæmt. En svona eru hverfin í Reykjavík byggð upp og við megum ekki gleyma því. Reykjavík er stórkostleg borg og það er ekki síst út af hvernig þessi hverfi hafa byggst upp í kringum skóla og frístundir og tómstundir og ekki síst íþróttafélögin. Íþróttafélögin gegna lykilhlutverki í öllum þessum hverfum. Þannig að þetta er bara eins og að vera á Ólafsfirði eða Ólafsvík eða eitthvað, bara lítil þorp sem eru svona svolítið í kringum íþróttafélagið. Þetta er mjög dýrmætt og við gleymum því stundum og ég hef verið núna út af því að ég er kominn í pólitík, og hef verið að ferðast um Reykjavík og hitta skóla og frístundaheimili og íþróttafélögin og svona hagsmunafélög og svoleiðis. Maður finnur alveg að fólk er ánægt með hverfin sín og fólk er stolt af hverfunum sínum og það finnst mér ótrúlega jákvætt. Auðvitað þarf að breyta ýmsu. Það er bara eðlilegt. Það þarf alltaf að breyta einhverju.“

Hægt er að hlusta á hlaðvarpið í heild sinni hér: