
Orðið á götunni er að pólitísk afturganga hafi gert vart við sig í íslenskri stjórnmálaumræðu eftir sköruglegt viðtal Ingu Sæland, mennta- og barnamálaráðherra, í Kastljósi í gærkvöldi. Guðmundur Ingi Guðbrandsson, sem gegndi ráðherraembætti í sjö ár í vita gagnslausri og aðgerðalausri vinstristjórn Katrínar Jakobsdóttur og Bjarna Benediktssonar, þótt enginn viti hvað hann var að gera allan þann tíma að því slepptu að hann fór til og frá vinnu í ráðherrabíl með bílstjóra, virðist þykja þess umkominn að beina spurningum til Samfylkingarinnar um það „hvort það hafi verið skynsamlegt að koma Flokki fólksins til valda.“
Orðið á götunni er að þetta hefði Guðmundur Ingi betur látið ógert. Flokkur fólksins hefur nefnilega komið eins og hvítur stormsveipur inn í ríkisstjórn og nokkuð ljóst að aldrei áður hefur flokkur setið við ríkisstjórnarborðið sem sannarlega ber hag þeirra sem minnst mega sín fyrir brjósti og er tilbúinn að berjast fyrir okkar minnstu bræðrum og systrum. Svo mikið er víst að ekki barðist VG fyrir hag hinna minnstu þegar flokkurinn sat í ríkisstjórn með Sjálfstæðisflokknum og afrekaði það helst að dekra við helstu auðmenn landsins í boði Sjálfstæðisflokksins og standa í vegi allra virkjana og koma þannig í veg fyrir verðmætasköpun hér á landi, ekki aðeins í tíð hinnar verklausu ríkisstjórnar heldur inn í tímabil nýrrar ríkisstjórnar vegna þess að það tekur því miður tíma að standsetja skip sem safnað hefur hrúðurkörlum við bryggju í sjö ár.
Orðið á götunni er að vitaskuld svíði Guðmundi Inga það að Inga Sæland og flokkur hennar hefur sýnt, svo ekki verður um villst, að það er hægt að setjast í ríkisstjórn og hrinda í framkvæmd verkefnum sem koma þeim sem eiga undir högg að sækja til góðs. Ekki þarf að spyrja að því að kampavínskommunum í VG finnst erfitt að sjá það svart á hvítu að loksins er einhver mættur til leiks sem hrindir í framkvæmd því sem VG lofaði einatt og sveik ávallt til að komast í hlýja hjónasæng með íhaldinu. Flokkur fólksins hefur sýnt svo um munar að engin þörf er fyrir flokk eins og VG hér á landi, hið minnsta ekki ef málið snýst um að bæta stöðu þeirra sem minnst hafa.
Orðið á götunni er að fremur en að spyrja hvort skynsamlegt hafi verið að leiða Flokk fólksins til valda ætti að spyrja hvort það hafi verið skynsamlegt af hálfu VG að leiða Bjarna Benediktsson og Sjálfstæðisflokkinn til valda? Nú, eða var það skynsamlegt af hálfu Bjarna að leiða VG til valda? Arfleifð þeirrar ríkisstjórnar er stöðnun og afturför.
Orðið á götunni er að Guðmundur Ingi og aðrir ráðherrar vinstri stjórnarinnar, sem kjósendur höfnuðu í nóvember 2024, ættu að forðast að vera að minna á sig meira en brýn þörf er á. Fallna ríkisstjórnin var einhver sú óvinsælasta í lýðveldissögunni, og ekki að ástæðulausu, á meðan valkyrjustjórnin, með Ingu Sæland og Flokk fólksins innanborðs, er einhver sú vinsælasta sem sögur fara af, og ekki heldur að ástæðulausu.
Orðið á götunni er að full ástæða sé hjá Ingu Sæland að stokka upp kennslumál upp á nýtt. Ásmundur Einar Daðason, mennta- og barnamálaráðherra síðustu ríkisstjórnar, tók ákveðin skref í þá átt, t.d. með stofnun Miðstöðvar menntunar og skólaþjónustu, en komst lítt áfram að öðru leyti vegna þess að dagskipunin í þeirri ríkisstjórn var að gera helst ekki neitt. Inga Sæland er rétta manneskjan til að hrista nú upp í málum og leiða byltingu í skólamálum á Íslandi. Ekki er vanþörf á.