Morgunblaðið reif sig fram úr öðrum flokksblöðum um miðja síðustu öld og stækkaði og dafnaði. Blaðið var alltaf með sterka bakhjarla en svo gerði það breytingar sem skildi hin flokksblöðin eftir. Vísast til byrjaði þetta í ritstjóratíð Bjarna Benediktssonar eldri, en óhætt er að fullyrða að það var á vakt Matthíasar Johannessen og Styrmis Gunnarssonar sem Morgunblaðið varð blað allra landsmanna.
Mogginn varð blað allra landsmanna með því að opna blaðið fyrir öllum skoðunum. Það skildi hin flokksblöðin eftir í rykmekki, þau visnuðu á meðan Mogginn blómstraði. Þegar best lét var staðfestur áskrifendafjöldi Morgunblaðsins samkvæmt mælingum 55.500. Þá var mannfjöldi á Íslandi ríflega 200 þúsund manns. Ef Morgunblaðið hefði haldið sínum hlut væru áskrifendurnir í dag um 100 þúsund, enda slagar þjóðin hátt í 400 þúsund manns.
Áskrifendafjöldinn hefur hins vegar skroppið saman og nú eru innan við 10 þúsund manns með áskrift að Morgunblaðinu alla daga vikunnar. Þetta er í raun tíundi hluti þess sem var þegar best lét. Hvernig fór þetta svona? Hvað gerðist á Mogganum sem gerði þjóðina afhuga honum?
Orðið á götunni er að engin ein ástæða sé fyrir þessari hnignun blaðsins, sem eitt sinn var blað allra landsmanna. Matthías og Styrmir komust á aldur og hættu. Svo komu nýir eigendur og ritstjórnarstefnan breyttist. Svo var Davíð Oddsson ráðinn ritstjóri og áskrifendafjöldinn hrundi. Mogginn varð grímulaust áróðurstæki fyrir eigendur sína, stórútgerðina í landinu, og áskrifendur flúðu áfram. Margir töldu Davíð helsta vandamál Moggans.
Nú er Davíð horfinn af velli og orðið á götunni er að hann kunni að hafa verið hafður fyrir rangri sök. Davíð hafi alls ekki verið helsta vandamál Moggans. Mögulega hafi hann verið rödd skynseminnar inni á ritstjórn Morgunblaðsins. Nú vaði þar uppi hver fáráðlingurinn á fætur öðrum, skrímsladeild Sjálfstæðisflokksins hafi tekið öll völd, í raun sé Morgunblaðið orðið eins og óritstýrður fjölmiðill, engu skárri en samfélagsmiðlar.
Þrátt fyrir áratugahnignun Morgunblaðsins hefur blaðið fram til þessa haldið í hefð Matthíasar og Styrmis um að hleypa öllum skoðunum að í blaðinu. Á leiðaraopnu hafa stjórnmálaflokkarnir, sem sæti eiga á Alþingi, fengið að birta reglulega pistla frá sínu besta fólki. Meðal annars hefur Dagur B. Eggertsson birt reglulega pistla á vegum Samfylkingarinnar.
Dagur hefur verið einhver rökfastasti og öflugasti talsmaður þess að hagsmunum Íslands sé betur borgið með aðild að ESB en að landið standi utan sambandsins. Nú er fram undan þjóðaratkvæðagreiðsla um það hvort Ísland skuli taka upp að nýju aðildarviðræður við ESB. Ekki hefur farið fram hjá nokkurri manneskju að andstæðingar aðildar eru algerlega að missa sig og eru á yfirsnúningi í því að reyna að sannfæra þjóðina um að rétt sé að segja nei. Þá gerist það allt í einu að Morgunblaðið tilkynnir Degi B. Eggertssyni að ekki verði birtar fleiri greinar frá honum á leiðarasíðu blaðsins.
Orðið á götunni er að þetta eitthvert grófasta dæmið um ritskoðun á Íslandi frá því Davíð Oddsson ætlaði að leggja fram fjölmiðlafrumvarp sitt með ákvæði um að sérstök nefnd undir forsjá hans sjálfs skyldi ákveða hverjir fengju að reka fjölmiðla á Íslandi og hverjir ekki. Á endanum lagði hann fram frumvarp sem bannaði í raun pólitískum andstæðingum hans að eiga dagblað. Það fór eins og það fór og varð hans pólitíski banabiti.
Orðið á götunni er að þetta sé alls ekki í fyrsta sinn núna á síðustu mánuðum sem yfirstjórn Morgunblaðsins ritskoðar efni. Kolbrún Bergþórsdóttir var einn allra vinsælasti pistlahöfundur Morgunblaðsins og átti sér dyggan aðdáendahóp sem las ávallt hennar pistla sem birtust á öftustu síðu Sunnudags Moggans. Kolla hefur hins vegar sínar skoðanir og liggur ekki á þeim. Hún var rekin og vinnuframlag afþakkað á uppsagnarfresti þegar borgarstjórnarkosningar voru fram undan. Ekki tilviljun. Mogginn og eigendur hans þola greinilega ekki aðrar skoðanir en þær sem falla að skoðunum skrímsladeildar Sjálfstæðisflokksins og Miðflokksins.
Orðið á götunni er að af sé það sem áður var, er Morgunblaðið var blað allra landsmanna. Nú er blaðið í raun orðið óritstýrður áróðurssnepill auðmanna og einangrunarsinna, ómerkilegur samfélagsmiðill, álíka áreiðanlegur og prívatsamfélagsmiðill Donalds Trumps.
