Sykurskatturinn svokallaði sem settur var á árið 2013 og afnuminn var áramótin sama ár var umdeildur. Guðrún Magnúsdóttir hjúkrunarfræðingur hefur tekið saman kerfisbundið yfirlit yfir aðrar rannsóknir á skattlagningu matvæla og segir að sykurskattar og aðrir neysluskattar virki ef þeir eru nógu háir. Þorbjörn Þórðarson skrifar um sykurskattinn í Fréttablaðinu í dag og veltir fyrir sér hvað hægt sé til bragðs að taka til að draga úr sykurneyslu sem hann segir eina helstu orsök „offitufaraldursins á Vesturlöndum.“

Að sögn Þorbjörns eru ástæðurnar fyrir því að mannkynið elskar sigur líffræðilegar, þegar hans er neytt losar heilinn um dópamín sem veitir vellíðunartilfinningu. Læknar byrjuðu fyrir áratugum síðan að bera saman áhrif sykurs og vímuefna og vitnar hann til greinar úr Læknablaðinu frá því herrans ári 1974 þar sem Ársæll Jónsson læknir gerir slíkan samanburð.

Besta leiðin til að halda í fitu og bæta á sig meiru fitu er að borða viðbættan sykur. Of mikil neysla viðbætts sykurs er ein helsta orsök offitufaraldursins á Vesturlöndum,

skrifar Þorbjörn í Fréttablaðið.

„Mörg dæmi frá útlöndum sýna að sykurskattar virka sem tæki til að draga úr sykurneyslu“ og nefnir hann tvenn nágrannalönd okkar þar sem hefur verið látið reyna á sykurskattinn, Noreg og Finnland. Í Bretlandi verður slíkur skattur lagður á frá og með áramótum.

Þorbjörn vísar til rannsóknar Guðrúnar Magnúsdóttur máli sínu til stuðnings en bendir á að það sé í verkahring stjórnmálamannanna að ákveða hvað bragðs skuli taka til að stemma stigu við sykurneyslu almennings.

Sú ríkisstjórn sem nú er við völd hefur verið kennd við frjálslyndi og segir Þorbjörn að hún hafi ekki áhuga á að nota skatta til að stýra neyslu með þessum hætti þó að það sé gert með áfengi. Þá verði að nota aðrar aðferðir og nefnir hann fræðslu, mikilvægara sé fyrir grunnskólabörn „að tileinka sér fjármálalæsi og næringarfræði en að geta nefnt alla firði landsins eða geta skilið dönsku.“