Þegar klukkan slær tólf á gamlárskvöld grípum við næstu manneskju og kyssum hana gleðilegt nýtt ár. Helst þarf þetta að vera sú eða sá heittelskaði … en af hverju?

Stutta svarið er auðvitað einfaldlega af því okkur finnst það gaman, langa svarið er hins vegar gömul hjátrú sem rekur uppruna sinn til Englands og Þýskalands. Sú trú byggir á því að fyrsta manneskjan sem maður faðmar að sér á nýju ári muni móta hamingju þína næstu tólf mánuðina og þá er eins gott að líka vel við viðkomandi. Helst mjjööög vel því ef þér líkar bara „aðeins“ við hana (eða hann) þá er ekki líklegt að hamingjan fái að blómstra það árið.

Hjátrúin byggir enn fremur á því að ef þú kyssir ástmann þinn, ástkonu eða elskhuga á miðnætti muni allt árið hafa góðar fréttir í för með sér, en ef þú ert alein/n og hefur engan til að kyssa þá er nokkuð ljóst að árið verið heldur leiðinlegt, já ef ekki bara nokkuð lélegt.

Burtséð frá hjátrúnni þá kyssum við samt fólkið okkar einfaldlega af því okkur þykir vænt um það, og þar fyrir utan finnst mörgum bara nokkuð gaman að kyssast.