Að því sögðu vill Svarthöfði einnig koma því á framfæri að braggamálið hefur tekið tilfinningalega mjög á Svarthöfða. Enginn hefur viljað taka ábyrgð á myrkraverkinu. Ekki Dóra Pírati, ekki Holu-Hjálmar, ekki Lóa Pind og allra síst Dagur Bergþóruson sem þykist vera veikur heima. Og hvar er Líf? Hefur einhver séð Líf síðan þetta mál kom upp?
Á meðan 101-liðið í borgarstjórn eys milljörðum í þessa braggavitleysu þá blæðir Breiðholtinu. Hér eru enn fjölmargar óyfirbyggðar strætisvagnabiðstöðvar og verðið í Breiðholtslauginni var hækkað í 980 krónur. Fólkið í Breiðholtinu er ekki að fara að slafra í sig snitsel í bragganum.
Steininn tók úr þegar fréttin um milljón króna stráin var birt. Frá Danmörku af öllum stöðum. Er þetta fólk búið að gleyma Kópavogsfundinum og maðkaða mjölinu? Fyrir Svarthöfða er það að sjá þessi dönsku strá flaksa um í vindinum líkt og að sjá Dannebrog við hún á Stjórnarráðinu.
Jú, Svarthöfði gekk þarna fram hjá til að skoða aðstæður og kippti nokkrum stráum upp. Var það ekki annað en eðlilegt viðbragð við því óréttlæti sem íbúar Breiðholts og annarra úthverfa hafa mátt þola í þessu máli. Svarthöfði var ekki að vinna neinum mein. Bestu og áhrifaríkustu mótmæli heimsins hafa verið algerlega blóðlaus, samanber Gandí og Mandela. Friðsamar aðgerðir eins og þessar hafa mestu áhrifin.
Komu svo fréttir af því að stráin við braggann væru svokallaður dúnmelur. Ágengur arfi sem kæfir og drepur allt í kring. Fannst Svarthöfða það þá samfélagsleg skylda sín að fjarlægja restina og gerði það eina nóttina með stunguskóflu. Ekki sem skemmdarverk heldur sem bjargræði fyrir náttúru Vatnsmýrarinnar og Öskjuhlíðarinnar. Munu komandi kynslóðir þakka Svarthöfða í framtíðinni.
