„Í komandi kosningabaráttu verður hugtakinu stöðugleiki teflt fram með föðurlegu ívafi af flokkum sem telja að kosning allra flokka undir áttræðu boði ekkert nema upplausn og glundroða. Að minnsta áhættan felist í því að veðja á engar breytingar, meira bákn og flókinn strúktúr undir merkjum stöðugleika.“

Þetta segir Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra í pistli sem hún skrifar í Fréttablaðið í dag, vísar hún í Besta flokkinn í Reykjavík undir Jóns Gnarr borgarstjóra sem hafi tekist að stjórna Reykjavík í fjögur ár án þess að vera hvorki gamall flokkur né stór:

Hann var hvorki stór né gamall flokkurinn sem leiddi borgarstjórn Reykjavíkur frá 2010-14 og þaðan af síður státaði hann af miklum strúktúr. Árin fjögur liðu engu að síður undir styrkri stjórn borgarstjórans, ólíkt kjörtímabilinu á undan þegar „kjölfestuflokkar“ íslenskra stjórnmála héldu um tauminn,

segir Þorgerður Katrín. Segir hún að stöðugleikinn fáist miklu frekar með því að vanda sig og þroskast í í takti við margbreytilegan heim, í því felist ekki upplausn heldur heilbrigð skynsemi. Ein helsta áskorun stjórnmálanna sé að heyfa við kerfum til að skapa sátt og öðlast traust meðal almennings:

Að sama skapi eru þeir sem mest eru andsnúnir slíkum breytingum að jafnaði þeir sem mest tala um stöðugleika. Gagnvart gylliboðum um slíkan stöðugleika þarf að vera á varðbergi.Loforð um stöðugleika felur í sér óstöðugleika ef það byggir á því að standa vörð um sérhagsmuni framar almannahagsmunum. Því fyrr sem við áttum okkur á því að samfélagið er fyrir okkur öll en ekki bara sum, þeim mun fyrr næst hinn raunverulegi stöðugleiki.

Segir hún að tími sterka leiðtogans sé liðinn:

Tími sterka leiðtogans (kk.) er liðinn undir lok og stóru blokkirnar í pólitík standa eftir hálftómar og með mikla þörf fyrir viðhald.