Reynir Traustason, rithöfundur og fyrrverandi ritstjóri, segir að dómur Héraðsdóms Reykjavíkur í plastbarkamálinu feli í sér mannorðmorð á Tómasi Guðbjartssyni skurðlækni. Ábyrgð á andláti sjúklingsins sem lést í kjölfar plastbarkaígræðslu liggi hjá ítalska skurðlækninum sem framkvæmdi aðgerðina og var dæmdur í málinu í Svíþjóð, og hjá sænska ríkinu. Íslenska ríkið og Tómas eigi ekki að bera þar ábyrgð.
Reyni er heitt í hamsi vegna málsins og telur dóm héraðsdóms vera hneyksli sem verði að hnekkja á æðra dómstigi. Hann skrifar á Facebook-síðu sína:
„Dómur undirréttar yfir íslenska ríkinu vegna plastbarkamálsins og andláts Andemariams Beyene og aðildar Tómasar Guðbjartssonar hjartalæknis felur í sér mannorðsmorð á lækninum. Ríkisútvarpið má skammast sín fyrir endurtekna umfjöllun þar sem læknirinn er ítrekað sýndur í mynd í umfjöllun sem afskræmir hann. Jafnvel níðingar og morðingjar fá ekki svona óvægna umfjöllun. Nú síðast var dreginn fram Sigurður G. Guðjónsson lögmaður sem seint verður talinn sómakær eða vandur að virðingu sinni. Lögmaðurinn leyfði sér meira að segja að dylgja um rasisma í tengslum við mál Andemariams. Þarna er á ferðinni hrein og viðbjóðsleg aðför.
Öllum ætti að vera ljóst að Tómas gerði þau mistök að trúa Paolo Macchiarini sem gerði aðgerðina á Andemariam og fleirum. Sjálfur hefur Tómas gengist við því að hafa verið of trúgjarn. Óháð rannsóknanefnd hefur fallist á þá skýringu.
Það er fullkomlega eðlilegt að ekkjan fái bætur vegna andlátsins sem var alfarið á ábyrgð Macchiarini og sænska sjúkrahússins. En það eru engin skynsamleg rök fyrir því að íslenska ríkið eða Tómas beri ábyrgð í því efni.
Allir sem þekkja til Tómasar og starfa hans vita að hann er góðmenni sem hefur unnið sín störf af kærleika og bjargað fjölmörgum mannslífum. Að klína á hann manndrápi er hreint út sagt viðbjóðslegt.
Plastbarkamálið hefur legið sem mara á Tómasi í meira en áratug með gríðarlegri umfjöllun sem hefur verið vægast sagt óvægin. Hann hefur ekki kveinkað sér undan henni en þegar hann er sakaður um manndráp er nóg komið. Þessi dómur og rökstuðningur hans, hlaðinn hroða, má ekki standa óhaggaður. Þessu þarf að áfrýja í trausti þess að niðurstaðan á hærra dómstigi verði vandaðri.“
