Björn Bjarnason, fyrrum ráðherra og þingmaður Sjálfstæðisflokksins, segir það ósatt sem Jón Baldvin Hannibalsson, fyrrum ráðherra og þingmaður Alþýðuflokksins, heldur fram í grein á Vísi að Björn hafi átt í leynilegum viðræðum við Halldór Ásgrímsson, fyrrum þingmann, ráðherra og formann Framsóknarflokksins, vegna myndunar ríkisstjórnarinnar sem tók við völdum eftir alþingiskosningar 1995.
Aðsend grein eftir Jón Baldvin birtist á Vísi í gær. Greinina titlar hann „Arfleið Davíðs“ og er hún nokkurs konar uppgjörsgrein rituð í tilefni af andláti Davíðs Oddssonar, fyrrum forsætisráðherra og formanns Sjálfstæðisflokksins. Jón Baldvin rifjar upp þegar hann og Davíð mynduðu ríkisstjórn eftir kosningar 1991 en sú ríkisstjórn hélt ekki áfram eftir kosningarnar 1995, þrátt fyrir að hafa haldið meirihluta á þingi, en í staðinn mynduðu Framsóknarflokkurinn, undir forystu Halldórs Ásgrímssonar, og Sjálfstæðisflokkurinn, undir forystu Davíðs, ríkisstjórn.
Um myndun ríkisstjórnarinnar 1995 ritar Jón Baldvin undir lok greinarinnar. Hann segir að eftir kosningarnar hafi Sjálfstæðisflokkurinn og Framsóknarflokkurinn farið í viðræður en hann á meðan sinnt skyldum sínum sem utanríkisráðherra. Hluti af því hafi verið að vera gestgjafi utanríkisráðherra Kína í opinberri heimsókn ráðherrans á Íslandi en á meðan því stóð hafi honum borist upplýsingar:
„Við vorum að leika okkur á snjósleðum upp á jökli, þegar mér barst til eyrna, að Björn Bjarnason hefði setið í leynilegum stjórnarmyndunarviðræðum með Halldóri Ásgrímssyni. Það var reyndar fyrir kosningarnar, áður en ríkisstjórnarsamstarfi okkar var slitið. Það var réttlætt með því að þar með hefðu Sjálfstæðismenn komið fram hefndum fyrir stjórnarslit ríkisstjórnar Þorsteins Pálssonar, sem urðu í beinni útsendingu í sjónvarpi haustið 1988.“
Greinin virðist hafa í fyrstu farið fram hjá Birni en það breyttist eftir að Jón Viðar Jónsson leiklistargagnrýnandi, rithöfundur og þjóðfélagsrýnir vakti athygli á henni í Facebook-pistli. Í pistlinum kallaði Jón Viðar meðal annars eftir því að Björn myndi bregðast við greininni og varð hann við þeirri beiðni í athugasemdum við pistilinn. Björn skrifar þar um fullyrðingar Jóns Baldvins um meintar leynilegar viðræður hans og Halldórs, sem eins og flestir vita er látinn og getur því ekki staðfest andsvör Björns:
„Mér er ljúft að upplýsa að þetta er rangt. Ég átti aldrei nein trúnaðarsamtöl við Halldór Ásgrímsson. Þá ræddi ég ekki við neinn framsóknarmann um stjórnarmyndun fyrr en eftir þingkosningarnar 1995.“
Jón Viðar svarar að bragði að hér sé greinilega orð gegn orði en Björn virðist ekki sáttur við þau orð:
„Sá er munur að annar vísar í orðróm hinn á hlut að máli og veit að orðrómurinn er úr lausu lofti gripinn.“
Jón Viðar spyr þá hvorum þeirra skuli trúa en Björn segir svarið við því augljóst:
„Hvers vegna að sá slíkum efasemdum? Með öllu ástæðulaust ég hef enga ástæðu til að leyna því hafi ég átt slíkan fund með Halldóri Ásgrímssyni. Það er enginn fótur fyrir fullyrðingum um það.“
Jón Viðar hvetur þá Björn til að vera ekki að eyða frekari orðum á svona „smotterí“ og ræða fremur þá söguskoðun sem Jón Baldvin setji fram í grein sinni. Björn tekur greinilega ekki undir að fullyrðing Jóns Baldvins um að hann hafi átt í leynilegum viðræðum við Halldór sé smámál:
„Þegar menn fara með ósannindi er nauðsynlegt að leiðrétta þá þótt þér þyki slíkt smotterí. Söguskoðun sem er ekki reist á staðreyndum er hugarburður.“
Jón Viðar svarar að bragði að fáum þyki áhugavert hvort þessar leyniviðræður hafi raunverulega átt sér stað en Björn segir það ekki skipta máli:
„Mér er sama hve mörgum þykir það áhugavert eða ekki en mér er ekki sama að farið sé með rangt mál varðandi hlut minn að málum sem þessum. Þú hvattir þá sem nefndir væru til sögunnar til að segja álit sitt á orðum Jóns Baldvins og þá gefur þú til kynna að ég fari ekki með rétt mál og gerir síðan lítið úr því sem ég hef til málanna að leggja.“
Jón Viðar svarar Birni ekki frekar en nokkru síðar bætti Hannes Hólmsteinn Gissurarson, prófessor emeritus við Háskóla Íslands, við athugasemd og tók undir orð Björns:
„Þetta er blátt áfram rangt hjá Jóni Baldvini. Þeir Davíð og Halldór hittust ekki fyrr en eftir kosningar, eins og ég rek í grein minni í Mbl., og það var Guðmundur Bjarnason, sem hafði milligöngu um, að Halldór mætti á fundinn með Davíð.“
