Eistnesk stjórnvöld eru ósátt við fullyrðingar Volodomyr Zelensky forseta Úkraínu um að Rússar gætu verið að undirbúa árás á Eistland, Lettland og Litháen. Eistland hefur verið meðal dyggustu stuðingsríkja Úkraínu í stríðinu við Rússa en athuganir Eista benda til að Rússar hafi ekki í hyggju á næstunni að ráðast í hernað í öðrum nágrannaríkjum sínum, þar sem þeir einfaldlega ráði ekki við að standa í hernaði á fleiri vígstöðum.
Þetta kemur fram í fréttaskýringu danska ríkisútvarpsins, DR.
Í febrúar sendi leyniþjónusta Eistlands (VLA) frá sér árlega skýrslu um þá ógn sem Eystrasaltsríkjunum stafi af Rússlandi. Niðurstaðan var að Rússland hafi ekki í hyggju að ráðast á Eistland eða önnur aðildarríki NATO á þessu ári. Ógn frá Rússlandi sé sannarlega til staðar en að Rússar hafi ekki úrræði, fjármagn eða hernaðarlega getu til að hefja stríð víðar en í Úkraínu, á þessu stigi.
VLA segir að svo lengi svo það verði engin stór breyting á stríðinu í Úkraínu og að vestræn ríki haldi áfram að auka viðbúnað sinn og hernaðargetu verði niðurstaðan líklega sú sama að ári.
Í ljósi þessa þá reittu yfirlýsingar Zelensky síðastliðinn sunnudag eistnesk stjórnvöld til reiði en hann sagði það vel mögulegt að Rússland væri að undirbúa árás á Eystrasaltsríkin. Hann lýsti einnig efasemdum um að ríkin myndu fá hjálp ef til þessa kæmi frá öðrum NATO ríkjum.
„Þetta stenst einfaldlega ekki,“ sagði Margus Tsahkna utanríkisráðherra Eistlands við eistneska ríkisútvarpið. Það væru engin merki um að Rússland væri að undirbúa árás á Eystrasaltsríkin eða önnur aðildarríki NATO.
Hann sagðist hafa engar efasemdir um að NATO myndi bregðast við ef ráðist yrði á aðildarríki en efasemdir um það hafa þó heyrst víðar en hjá Zelensky og er þá vísað til reglulegra yfirlýsinga Trump Bandaríkjaforseta um að NATO sé gagnslaust.
Er Tsahkna sagður hafa verið óvenju hvass þegar hann vísaði orðum Zelensky á bug.
Marko Mihkelson, formaður utanríkismálanefndar eistneska þingsins, bætti um betur og sagði orðalag Úkraínuforseta skaðlegt bæði hans ríki og Eystrasaltsríkjunum. Svona tal auki efasemdir um að þau geti varið sig.
Eistland hefur aukið varnarviðbúnað sinn og stefnir á að leggja fimm prósent af landsframleiðslu til varnarmála, í samræmi við yfirlýst markmið fyrir öll ríki NATO, nema það eina þeirra sem er ekki með her Ísland.
Marko Mihkelson segir engan græða á þessum yfirlýsingum Zelensky nema Pútín Rússlandsforseta sem vilji einmitt ýta undir þá ímynd að Eystrasaltsríkin séu veikburða og varnarlaus og eigi þess vegna ekki sjálfstæðan tilverurétt.
Í greiningu DR segir að ljóst sé að Eystrasaltsríkin sjái enn aðildina að NATO sem grundvallarþátt í vörnum sínum og yfirlýsingar Trump um bandalagið hafi ekki breytt því. Þau vilji því ekki tala opinberlega um neina aðra valkosti við að tryggja varnir sínar, af ótta við að það ýti undir það að Bandaríkin segi skilið við bandalagið.
Mihkelson minnir á að það sé hluti af taktík Rússa að stuðla að vantrausti á milli NATO ríkjanna og það eigi ekki að hjálpa þeim við að gera það.
Í eistneskum fjölmiðlum kemur fram að meðal embættismanna og bloggara um hernaðarmál í Úkraínu sé farið að bera á yfirlýsingum í þeim anda að Eystrasaltsríkin séu varnalaus og Rússar séu með þau í sigtinu. Með þessu sé verið að nota hræðsluáróður til að knýja á um meiri stuðning vestrænna ríkja við Úkraínu í stríðinu við Rússa. Úkraínumenn eru að berjast við að halda athygli heimsins á sinni stöðu nú þegar kastljósið hefur beinst í auknum mæli að átökunum í Miðausturlöndum. Eistnesk stjórnvöld hafa sýnt því skilning að Zelensky vilji minna heiminn á það sem gangi á í hans ríki. Það eigi hins vegar ekki að gera á kostnað Eista og ólíklegt sé að svona yfirlýsingar muni auka stuðninginn við Úkraínu.
Hefur því verið komið á framfæri við Úkraínumenn að hætta yfirlýsingum um yfirvofandi árás á Eystrasaltsríkin. Eistar munu þó ekki hafa í hyggju að draga úr sínum stuðningi við Úkraínu á nokkurn hátt. Orðaskipti af þessu tagi eru þó án efa ekki hjálpleg fyrir samskipti Eistlands og Úkraínu en fyrrnefnda ríkið vill forðast að ýtt sé undir ótta um yfirvofandi árás þegar ekkert bendir til að sá ótti eigi við einhver rök að styðjast.
