„Ég held ég hafi ekki áttað mig á því að mér liði illa. Það held ég að hafi verið stóri faktorinn. Ekki fyrr en það koma áföll…Það var stórt móment í mínu lífi þegar móðir mín reyndi að fyrirfara sér. Þá set ég upp grímu, verð vitni að þessu öllu saman. Set upp grímu 15 ára gamall og segi: Ég er harður af mér,“ segir Björgvin Páll Gústafsson landsliðsmarkvörður í handbolta í myndviðtali við Snorra Björns. Við sjálfsvígstilraun móður sinnar, sem reyndi að taka eigið líf þegar Björgvin Páll var 15 ára, lagði hann alla áherslu á að vernda systur sína sem var sofandi inni í herbergi, hún mátti ekki sjá þetta.
Þetta mótaði líf Björgvins Páll sem varð tilfinningabældur. Loks kom þó að því að hann brotnaði saman.
Sjálfsvinna er mikilvæg og Björgvin Páll segir að hún sé bataferli sem taki aldrei enda: „Maður hættir aldrei að vinna í sjálfum sér,“ segir hann. Hann segir að honum hafi aldrei liðið betur andlega og líkamlega en í dag en það þýði ekki að hann þurfi ekki að halda áfram að vinna í sjálfum sér. Þess vegna finnst honum tímasetningin á bókinni sem hann var að senda frá sér núna fullkomin. Bókin heitir „Án filters“ og hana skrifaði Björgvin Páll í samvinnu við blaðamanninn og rithöfundinn Sölva Tryggvason.
„Ég lenti í því að vera á botninum líkamlega og andlega í einhvern tíma þar sem ég fékk ofsakvíðakast,“ en þar vísar hann til lítils kafla sem hann birti úr bókinni á Facebook-síðu sinni nýlega og vakti mikla athygli:
Klukkan er tvö eftir miðnætti hinn 21. janúar 2019 og ég sit á kirkjutröppunum fyrir framan dómkirkjuna í Köln. Í kvöld tapaði íslenska handboltalandsliðið fyrir Frökkum á HM. Það er nánast enginn á ferli fyrir utan mig, enda niðdimmt, mið nótt og hávetur. Ég ætti að vera sofandi á hóteli landsliðsins, í nágrenni við lestarstöðina í Köln. Í langan tíma hef ég reynt að láta einkenni um andlegt og líkamlegt hrun sem vind um eyru þjóta. Fyrir utan erfiðleikana sem fylgja því að eiga við öll þessi einkenni er orðið allt of erfitt að reyna að halda haus og láta eins og ekkert sé innan um liðsfélagana. Nú þegar mesti gráturinn er yfirstaðinn átta ég mig á því að ég er kominn með algjört ógeð á sjálfum mér, eða öllu heldur þessum brjálaða handboltamanni sem ég bjó til í þeim tilgangi að slökkva á líkamlegum og andlegum vandamálum sem ég hef glímt við í áraraðir. En hvernig komst ég hingað?
Ítarlegt viðtal við Björgvin Pál er í spilaranum hér fyrir neðan:
