„Ég prísa mig nú sælan að hafa ekki gengið í þennan söfnuð. Samkvæmt mínum skilningi og upplifun þá hefur flokkurinn snúist upp í andhverfu sína og í staðinn fyrir að standa fyrir heilbrigði og eitthvað göfugt virðist hann helst standa fyrir sjúkleika og lágkúru.“
Þetta segir Jón Gnarr fyrrverandi borgarstjóri og stofnandi Besta flokksins. Hann tók einnig þátt í að stofna Bjarta framtíð sem hann hefur nú yfirgefið. Hann skrifar langt og ýtarlegt kveðjubréf og sparar ekki stóru orðin. Það vakti athygli nýverið þegar Jón ákvað að ganga í Samfylkinguna. Björt Ólafsdóttir ráðherra í ríkisstjórn sagði á dögunum að Jón hefði óskað eftir að komast í launað starf hjá flokknum. Því hafi verið hafnað. Óttarr Proppé sagðist ekki kannast við frásögn. Jón Gnarr kveðst nú vilja leiðrétta rangfærslur. Segir Jón að hann hafi skynjað áhuga frá fólki að fá hann aftur í stjórnmál eftir nokkurra ára fjarveru eftir að Björt framtíð sleit stjórnarsamstarfinu við Sjálfstæðisflokkinn. Segir Jón að hann hafi velt fyrir sér að stofna nýjan flokk en ákvað að hætta við slík áform.
„Björt framtíð var af hluta stofnuð af meðlimum Besta flokksins og hefur gefið sig út fyrir að reyna að halda anda hans á lofti. Þar starfar líka margt fólk sem ég þekki. Ég hafði því samband við Óttarr og sagði honum frá þessum pælingum mínum. Ég ítrekaði það við hann að ég gerði mér fulla grein fyrir því hver ég væri og fólk gæti haft alls konar skoðanir á mér og að ég vildi alls ekki stíga á neinar tær heldur bara vera með, ef stemning væri fyrir mér. Það varð úr að við hjónin mættum á fjölmennan fund Bjartrar framtíðar nokkrum dögum seinna í Garðabæ.“
Þar reis Jón á fætur og sagði frá þessum pælingum.
„Gamall félagi, sem hafði verið með okkur í Besta flokknum, tók líka til máls og sagðist vera uppfull af gremju yfir að sjá svona mikið af nýju fólki og gömul andlit. Hún var reið vegna þess að henni fannst þau öll hafa verið að erfiða svo mikið og án þess að fá neina hjálp frá okkur en nú þegar byrjað væri að ganga vel þá ætluðum við að teika velgengnina. Þetta fannst okkur hjónum ákveðið högg í magann. Og það sem verra var, enginn annar stóð upp og mótmælti þessu. Þegar fundinum lauk laumuðum við okkur út.“
Jón segir að þarna hafi hann áttað sig á að mikið væri að hjá Bjartri framtíð.
„Seinna um kvöldið áttum við bæði löng samtöl við Björn Blöndal og Ilmi Kristjánsdóttur um þessa upplifun okkar og ég sagði þeim að mér hefði alveg snúist hugur, ekki endilega bara út af þessu einstaka atviki heldur frekar þeirri upplifun að innan hópsins hafi einhver slæmska fengið að grassera og sem ekki væri verið að horfast í augu við.“
Jón kveðst hafa mætt á einn fund eftir þetta og tilkynnt að hann treysti sér ekki í samstarf með BF en hann myndi reyna hjálpa til eftir megni. Jón greinir svo frá því að Dr. Gunni hafi boðið honum að hjálpa til í kosningabaráttu Samfylkingarinnar. Fyrir það yrði greitt.
„Ég er búinn að vera frekar blankur undanfarið. Ég er rithöfundur en fæ ekki rithöfundalaun. Ég var á launum út í Houston en það kláraðist í vor og er í rauninni bara að vinna í útvarpinu einu sinni í viku. Gunni kom á fundi með fulltrúum Samfylkingarinnar.“
Jón ákvað svo að slá til og allt gekk þetta hratt fyrir sig. Þá var ekki búið að semja um laun fyrir Jón Gnarr þegar hann fór á sinn fyrsta fund. Segir hann ýmsar sögusagnir þá hafa farið af stað.
„Í framhaldi af þessu sé ég svo mjög svo sérkennileg viðbrögð frá framáfólki hjá Bjartri framtíð. Fyrst kemur Björt Ólafsdóttir starfandi umhverfis- og auðlindaráðherra í viðtal við Vísi. Viðtalið er einkennilega yfirlætislegt. Ráðherrann gefur í skyn að ég hafi farið fram á einhverjar greiðslur til mín og þar sem þau hafi ekki getað orðið við því þá hafi ég farið annað. Þetta er bara rangt. Ég fór aldrei fram á neinar greiðslur. Mér voru heldur ekki boðnar neinar greiðslur. Það var aldrei til umræðu.“
„Það var rætt um að ég tæki sæti á lista og það er engin hefð fyrir að borga fólki fyrir það, þannig að ég skil ekki hvað henni gengur til nema að hún sé að reyna að gera lítið úr mér. Ráðherrann sér ástæðu til að nefna sérstaklega atvinnustöðu mína og það sé ljóst að ég sé að leita mér að vinnu, ég sé ekki merkilegur pappír og farið hafi fé betra og enginn sem sakni mín. Mér fannst þetta ekki skemmtileg kveðja frá manneskju sem ég hef virt mikils og hef stutt á margan hátt í sinni pólitísku göngu og er sjálf í nokkuð vel launuðu starfi sem hún væri örugglega ekki í ef ég hefði aldrei verið til. En gott og vel, ekkert um það að segja.“
Segir Jón að daginn eftir hafi hann fengið svívirðilega sendingu úr herbúðum Bjartar framtíðar. Þá hafi Guðlaug Kristjánsdóttir, stjórnarformaður Bjartrar framtíðar birti mynd af undirskrift hans við meðmælendalista flokksins.
„Ég hef upplifað ýmislegt virðingarleysi í afskiptum mínum af stjórnmálum en þetta er líklega það sjoppulegasta sem ég hef orðið fyrir. Þetta er ekki bara heimskulegt, dónalegt og ómaklegt heldur líklega ólöglegt líka. Stjórnarformaðurinn fjarlægði enda færsluna. Enginn hefur beðið mig afsökunar á þessu þannig að það sé sagt.“
Jón heldur áfram:
„Ég hef ekki gert þessu fólki neitt. Ég skulda þeim ekkert og hef ekki beðið þau um neitt. Þessi flokkur er afsprengi Besta flokksins og hefur fengið mikinn meðbyr fyrir tengsl sín við Besta flokkinn og hefur gefið sig út fyrir að hafa þá helstu sérstöðu í Íslenskum stjórnmálum að halda á lofti inntaki eða hugmyndafræði Besta flokksins um heilbrigð samskipti. Ég studdi flokkinn í upphafi og gaf honum gott veganesti. Þessi flokkur hefur á margan hátt siglt á mér og minni arfleið þótt ég hafi ekki verið hluti af honum. Ég hef gefið þeim mikið en þau hafa aldrei gefið mér neitt, nema þennan skít núna.“
Þá segir Jón enn fremur:
„Ég prísa mig nú sælan að hafa ekki gengið í þennan söfnuð. Samkvæmt mínum skilningi og upplifun þá hefur flokkurinn snúist upp í andhverfu sína og í staðinn fyrir að standa fyrir heilbrigði og eitthvað göfugt virðist hann helst standa fyrir sjúkleika og lágkúru.
Það var hugtak sem ég bjó til í Besta flokknum, sem ég kalla Sjálfbært gegnsæi. Það er þegar fólk heldur uppi einhverjum tilgerðarlegum leikaraskap, til að halda virðingu, völdum eða peningum og yfirleitt á kostnað annara. Maður getur eytt orku og tíma í að reyna að afhjúpa það.“
Þá segir Jón að lokum:
„En það verður oft til þess að fólk forherðist bara og verður æfðara í blekkingum sínum. Láti maður það hins vegar í friði þá heldur það bara áfram að bólgna út þangað til það springur eins og graftarkýli og óheiðarleiki þeirra og sjálfselska verður þá öllum ljós. Mér sýnist þetta ágætt dæmi um það.
Ég vil ítreka það að lokum að ég er ekki meðlimur í Bjartri framtíð og hún hefur ekkert með mig að gera. Ég óska öllu því góða fólki sem þar starfar brautargengis og vona að það beri gæfu til að uppræta þennan sjúkleika eða forða sér ella áður en það verður honum sjálft að bráð.“
