Sigrún Hulda fór með manninum sínum með sjúkraflugi á bráðamóttökuna í haust og komu þau á spítalann um miðja nótt.
„Sjúkrabörurnar voru keyrðar eftir upplýstum gangi eða göngum þar sem fárveikir sjúklingar lágu í röðum. Ekkert skýldi þeim fyrir umferðinni um ganginn. Það var svo þröngt að sjúkrabörurnar rákust óvart í eitt rúmið og sjúklingurinn sem þar lá hrökk upp,“ segir Sigrún sem var augljóslega brugðið miðað við það sem fram kemur í pistlinum.
„Að sjá þennan hræðilega aðbúnað sem hættulega veiku fólki er búið snart mig djúpt, eiginlega jafn mikið og veikindi mannsins míns. En hann komst strax í öruggt skjól á gjörgæslunni í Fossvoginum og honum vegnar vel.“
Í grein sinni bendir Sigrún á að móttaka bráðamóttöku Landspítalans í Fossvogi sé í litlu glerhýsi þar sem bráðveiku fólki er boðið upp á að sitja þröngt á hörðum stólum.
„Rennihurð opnast í sífellu, þannig að það gustar beint inn á fólkið sem þar bíður. Móttakan þarf stærra pláss núna strax, þar sem er hlýtt og hvíldarstólar og teppi fyrir sjúklingana sem bíða eftir þjónustu. Þessar úrbætur þola enga bið. Sjúklingar sem hafa fengið fyrstu aðstoð á bráðamóttöku þurfa svo að komast strax í viðeigandi þjónustu í sjúkrastofum í stað þess að liggja á göngum sjúkrahússins,“ segir hún og kallar eftir því að gripið verði til aðgerða, helst ekki seinna en strax.
„Það er ekki annað í boði en að laga þetta ástand á bráðamóttökunni. Vegna brunavarna er beinlínis hættulegt að þrengja svona að á göngum sjúkrahússins. Þessi aðbúnaður er alls ekki boðlegur hvorki fyrir sjúklinga, starfsfólk eða aðstandendur. Sjúklingar fá ekki ásættanlegan aðbúnað eins á ástandið er og starfsfólkið brennur út við þessar starfsaðstæður. Hér getur verið um líf og dauða að tefla. Það þarf úrbætur núna strax.“
Alla grein Sigrúnar má lesa á vef Vísis en í henni fjallar hún einnig um stöðu mála á hjúkrunarheimilum landsins.
