Wall Street Journal skýrir frá þessu og segir að Pútín sé sagður haldinn ranghugmyndum um gang stríðsins og hafi svo miklar áhyggjur af valdaröðinni innan hersins og stjórnkerfisins að hann blandi sér reglulega í málin og gefi fyrirmæli um hernaðaraðgerðir. Þetta geri hann þrátt fyrir að hafa aldrei gegnt herþjónustu.
Í umfjöllun Wall Street Journal um málið kemur fram að þegar illa búnir rússneskir hermenn voru umkringdir af úkraínskum hermönnum í Lyman í september hafi hershöfðingjar fyrirskipað þeim að hörfa til að bjarga mannslífum og hergögnum. En æðsti yfirmaður hersveitarinnar á vígvellinum fékk síðan hringingu frá Kreml þar sem honum var skipað að halda kyrru fyrir. Nokkrum dögum síðar, þegar tugir hermanna til viðbótar höfðu fallið, áttu hermennirnir engan annan kost en að hörfa. Í kjölfarið náðu Úkraínumenn miklu magni hergagna á sitt vald en þau neyddust Rússar til að skilja eftir þegar þeir hörfuðu.
Heimildarmenn í Kreml segja að þessi atburður sé dæmi um ruglingslega taktík hersins undir stjórn Pútíns. Þetta hafi valdið því að stríðið hafi nú staðið yfir í 10 mánuði en það átti aðeins að taka nokkra daga. Auk þess hafi tugir þúsunda hermanna fallið.
Pútín er sagður taka daginn snemma því hann fái skriflega stöðuskýrslu um gang stríðsins klukkan 7. Segja heimildarmennirnir að upplýsingarnar í stöðuskýrslunni séu sérvaldar með það að markmiði að fegra stöðuna og sneiða hjá þeim hryllingi sem á sér stað á vígvellinum.
Pútín notar ekki lengur Internetið því hann óttast að Vesturlönd geti njósnað um hann ef hann geri það. Hann er því algjörlega háður skýrslum frá sérvöldum ráðgjöfum sínum sem eru hræddir við að segja honum sannleikann.
Sumar af þeim fréttum, sem hann fær frá vígvellinum, berast honum ekki fyrr en eftir nokkra daga og skipta þá oft ekki neinu máli lengur.
Ráðgjafar hans draga oft fram árangur Rússa á vígvellinum og gera lítið úr miklum fjölda mistaka þeirra og hrakförum. Með þessu fylla þeir Pútín sjálfstrausti og af þeim sökum trúir hann að Rússar geti sigrað í stríðinu.
