„Það getur verið gott að vera með stjórnmálamenn og flokka í vasanum þegar kemur að því að arðræna sameiginlegar auðlindir þjóðarinnar. Þannig er hægt að tryggja að reglur um hámarkseign kvóta séu þannig útfærðar að það sé ekkert mál að fara framhjá (sic) þeim. Þannig er líka hægt að tryggja það að það gjald sem greitt er fyrir auðlindina sé svo lágt að það standi ekki einu sinni undir eftirliti með veiðunum.“ Svona hefst grein eftir Gísla Rafn Ólafsson, þingmann Pírata, á Vísi.is.

Greinin ber fyrirsögnina „Að vera með stjórnmálamenn í vasanum“. Kvótakerfið og strandveiðar eru umfjöllunarefni greinarinnar og þá væntanlega í ljósi nýlegrar sölu á sjávarútvegsfyrirtækinu Vísi í Grindavík til Síldarvinnslunnar og hugmynda matvælaráðherra um breytingar á strandveiðum.

Gísli segir að hugsanlega sé eitt það mikilvægasta við að hafa stjórnmálamenn og flokka í vasanum að þá sé hægt að stýra umræðunni um aðganginn að auðlindinni. „Þannig hafa ráðherrar og stjórnarþingmenn til dæmis tryggt að mest öll umræðan er um litlu aðilana sem stunda fiskveiðar. Þannig er endalaust verið að skerða rétt þeirra sem stunda strandveiðar, einu veiðarnar sem eru byggðavænar og hafa einnig mun minni áhrif á umhverfið,“ segir hann.

Hann bendir á að þetta sé þekkt aðferð sem megi rekja til stóriðjunnar sem hafi tekist að láta alla umræðu um umhverfismál snúast um hvað almenningur þurfi að gera á sama tíma og 80% alls útblásturs komi frá stóriðjunni.

Nú heyri þjóðin matvælaráðherra tala um að þörf sé á breytingum á stjórn strandveiða en þær séu aðeins örlítill hluti af þeim afla sem er veiddur hér við land. Á sama tíma sé um þriðjungur kvótans komin á hendur örfárra aðila en ráðherrar sjái ekkert tilefni til að taka á því máli og leyfi stjórnendum þessara fyrirtækja að fela sig á bak við að mörg þúsund manns eigi félögin því þau séu skráð á markað. „. . . en sannleikurinn er sá að þegar eignarhlutur fólks í þessum fyrirtækjum er skoðaður, þá eru það innan við 20 aðilar á Íslandi ráða í raun yfir 80% kvótans,“ segir hann um eignarhaldið á þessum fyrirtækjum og þar með kvótanum.

„Það er hins vegar auðvelt að sjá af hverju ríkisstjórnarflokkarnir eru í vasanum á útgerðinni. Þegar skoðaðir eru ársreikningar flokkanna, en þeir eru aðgengilegir á vef Ríkisendurskoðunnar (sic), þá má sjá að undanfarinn áratug þá hafa þessir þrír flokkar og frambjóðendur þeirra verið vel styrktir af þessum aðilum. Það er því ekkert skrýtið að þessir flokkar ruggi ekki bátnum hjá stóru útgerðunum en sé endalaust að reyna að sökkva strandveiðibátum,“ segir hann síðan.