Forvitni Antoinette Webb varð henni næstum að aldurstila þegar hún tók upp glansandi græna bjöllu sem vakti athygli hennar í ferð í þjóðgarði með ungum börnum sínum. Hugsunarlaus aðgerð sem kostaði hana næstum lífið.

„Berjagræn, fallegasta bjalla sem ég hef nokkurn tíma séð. Og ég tók hana bara upp og sagði: Vá, þú ert svo falleg. Og innan nokkurra sekúndna fann ég fyrir bruna í líkamanum,“ sagði Webb 44 ára við staðarmiðil um hræðilega atvikið í Fort Knox þjóðgarðinum í síðustu viku.

Webb sem var með níu ára tvíbura sína, Ellu og Jonah, með sér vissi að það var lítill tími til umhugsunar þar sem hugsanlega banvæn ofnæmiseinkenni komu fljótt fram.

Með börnin sín í eftirdragi hljóp hún upp grasi vaxna hæð að gjafavöruverslun garðsins, þar sem hún hneig niður fyrir framan Dean Martin, framkvæmdastjóra náttúruverndarsamtakanna Friends of Fort Knox.

„Þetta gerðist neðst á hæðinni. Ég komst upp á toppinn hérna og það er allt sem ég man,“ sagði hún.

Martin brást skjótt við og notaði áralanga reynslu sína sem herlæknir til að veita Webb aðstoð.

„Hún liggur þarna og ég held í hönd hennar og er að tala við neyðarlínuna. Hún missir meðvitund vegna þrengsla í öndunarvegi, hún er með loftskort. Hún er með bláar varir,“ sagði Martin og bætti við að eiginkona hans, Sherry, hafi verið að róa börn Webb á meðan á þessu stóð. Webb fékk ofsakláða og greip um háls sér á meðan hún korraði og skalf. Hún glímdi við öndunarerfiðleika og missti meðvitund þrisvar sinnum, að sögn Martins.

„Við gáfum henni Benadryl. Það var það besta sem við fengum. Og svo biðum við eftir sjúkrabílnum,“ sagði Martin.

Webb, sem er einnig fyrrverandi hermaður, telur að Benadryl hafi keypt henni lífsbjörgunartíma þar til hún fékk fjórar adrenalínsprautur á sjúkrahúsinu.

Ógnvekjandi skriðdýrið sem hún tók upp var sexbletta tígrisbjalla.

„Græni liturinn er alveg stórkostlegur,“ sagði Martin. „Hún er með sex fætur. Hún er ekki eitruð, en hún er með þessar klípur.“

Aðeins sólarhring eftir atvikið sneru Webb og börnin hennar aftur á vettvang og hrósuðu Martin fyrir hetjulega björgun hans.

„Ég byrjaði bara að gráta, eins og núna. Þegar ég sá hann vissi ég strax að ég væri ekki hér ef hann væri ekki til. Þau brugðust hratt við, þau vissu nákvæmlega hvað þau áttu að gera. Ég er bara svo þakklát. Ef þið komið til Fort Knox, vitið þá bara að það verður hugsað um ykkur og börnin ykkar.“

Martin varð einnig tilfinningaþrunginn í síðari heimsókn Webb fjölskyldunnar:

„Ég er viss um að ég mun ekki gleyma henni eftir þetta. Ef þessu hefði verið öfugt farið, þá er ég viss um að Antoinette hefði gert það sama fyrir mig.“