Leiðari DV – birtist í Völvublaði DV 30 janúar 2020
Það er hefð fyrir því að líta yfir árið rétt áður en því er sópað í næsta ruslapoka með partýleifum gærdagsins – ef partý skyldi kalla. Fólk hefur miklar skoðanir á því ári sem er að líða og kveðja margir árið með lítilli hlýju.
En það var ekki alslæmt, er það?
Að vissu leyti neyddist fólk til að kjarna sig og setja sitt allra nánasta fólk í brennidepil. Vernda sjálft sig til þess að geta verndað aðra. Verða hluti af heild. Axla ábyrgð á eigin hegðun.
Vissulega var hræðsla og streita stór hluti af árinu.
Kvíðablandinn ótti við að kveikja á útvarpinu alla daga klukkan 11 en um leið að finna að það er gott fólk í brúnni. Flestir eru að gera sitt besta.
Íslendingar eru í grunninn góðir í sprettum, það var þetta langhlaup sem reyndi hvað mest á.
Stanslaust samviskubit. Samviskubit yfir því að hitta ekki fólkið sitt, sinna því illa. Samviskubit yfir að hitta það. Samviskubit yfir því að gera of lítið – eða of mikið. Samviskubit yfir því að setja börnin fyrir framan sjónvarpið til þess að ná að skila einhverju vinnuframlagi á meðan allir voru heima sökum smithættu.
Um tíma var sem örmögnun væri víða veruleiki. Fólk brast í grát við minnsta tilefni. Einmanaleikinn er harður húsbóndi.
Nú horfir til betri tíðar með bólusetningu og blóm í haga. Faðmlögum og frjósemi.Það skal þó haft í huga að þó höftum og bönnum sé aflétt þá er ekki allt eins og það var.
Fyrirtæki hafa gefið upp öndina, ástvinir fallið frá og fólk misst vinnuna. Það tekur tíma, þrautseigju og kærleik að byggja upp samfélagið og þá einstaklinga sem eiga við ömurleg eftirköst veirunnar að stríða.
Sálfræðihlutinn hjá mörgu fólki sem veiktist af veirunni situr eftir. Fólk í góðu formi sem hljóp hálfmaraþon fyrir ári er nú í endurhæfingu á Reykjalundi. Óútskýranleg eftirköst hjá fólki á besta aldri. Hræðsla við að verða „ekki ég sjálf aftur“.
Það þurfum við að takast á við sem samfélag.
Það er verið að stífla gatið en svo þarf að gera við, bera á og hlúa að!
Gleðilegt nýtt ár, kæru lesendur, og óska ég ykkur öllum mikillar farsældar og gleði á komandi ári. Jafnvel nokkurra gargandi hláturskasta. Því lífið er jú of stutt til að njóta þess ekki.
