
Það sem fjölskylda hennar, lögregla og spænskt samfélag vissi ekki var að örlög Anebel höfðu ráðist sama kvöld og hún hvarf: Hún var myrt aðeins sex klukkustundum eftir að tveir menn rændu henni. Samt áttu foreldrar hennar, rannsóknarlögregla og heil þjóð eftir að lifa í von og óvissu í meira en tvö og hálft ár.
Málið varð eitt hið þekktasta í spænskri sakamálasögu og vakti aftur athygli síðla árs 2024 þegar Netflix gaf út heimildarþáttaröðina 900 Days Without Anabel.
Segura var valin af handahófi. Ræningjarnir, Emilio Muñoz Guadix og Cándido Ortiz Aon, höfðu ákveðið að ræna einhverjum úr efnameira hverfi og krefjast lausnargjalds.
Þeir stöðvuðu hana á hlaupaleiðinni, neyddu hana inn í hvítan sendibíl og óku af stað. Vitni heyrðu hjálparóp og sáu átökin, en skráningarnúmer bílsins náðist ekki. Á vettvangi fannst meðal annars hluti af fatnaði hennar Walkman-vasadiskó.
Í örvæntingu barðist Segura fyrir lífi sínu og reyndi hún meðal annars að stökkva út úr sendibílnum og flýja. Mennirnir náðu henni aftur. Í skelfingu yfir því að hún gæti borið kennsl á þá fóru þeir með hana í yfirgefna verksmiðju í Toledo, þar sem þeir kyrktu hana til bana sama kvöld.
Þrátt fyrir að Segura væri látin héldu mennirnir áfram áætlun sinni.
Næstu 900 dagana hringdu þeir endurtekið í foreldra hennar og kröfðust 150 milljóna peseta í lausnargjald. Það samsvarar tæplega 130 milljónum íslenskra króna á gengi dagsins í dag og enn hærri upphæð miðað við kaupmátt þess tíma.
Þeir létu eins og hún væri enn á lífi, skipulögðu afhendingarstaði sem þeir mættu aldrei á og sendu jafnvel upptöku þar sem kona þóttist vera Segura og bað grátandi um að fá að koma heim. Síðar kom í ljós að það var eiginkona Muñoz sem lék hlutverkið.
Fjölskylda hennar gekk mjög langt í von um að bjarga henni: faðir hennar endurfjármagnaði húsið, fékk lán hjá vinum og kunningjum og bauð háar fjárhæðir fyrir upplýsingar um hana.
Þessi langa blekking, þar sem vonin lifði miklu lengur en fórnarlambið, varð það sem greypti málið í minni spænsku þjóðarinnar.
Vendipunkturinn kom þegar lögregla birti upptökur af röddum ræningjanna í fjölmiðlum.
Áhorfandi sem heyrði upptökuna þekkti rödd annars mannsins og tengdi hana við pípulagningamann úr sínu bæjarfélagi. Sú ábending leiddi til handtöku þeirra í september 1995.
Við yfirheyrslur játuðu þeir morðið og bentu á staðinn þar sem lík Segura var grafið. Lík hennar fannst tveimur dögum síðar í yfirgefnu vöruhúsi í Numancia de la Sagra.
Mennirnir voru að lokum dæmdir í 43 ára fangelsi. Ortiz lést í fangelsi árið 2009, en Muñoz var látinn laus árið 2013 eftir breytingar á spænskri refsiframkvæmd.
Þótt dómarnir hafi fallið fyrir löngu lifir málið enn sterkt í minni Spánverja. Í Madríd er hennar minnst með menningarmiðstöð sem ber nafn hennar og minnisvarða sem stendur við bygginguna, þögulli áminningu um mál sem þjóðin hefur aldrei gleymt.