Sigrún Helga Lund, prófessor í líftölfræði við læknadeild Háskóla Ísland, greinir frá því á Facebook-síðu sinni að hún segi upp starfi sínu við skólann vegna viðbragða við áreitni samstarfsmanns hennar.
„Hafi fólk einlægan áhuga á að vita hvers vegna konur flýja HÍ er skýringin ekki svo flókin. Sumarið 2016 lýsti ég áhyggjum yfir erfiðum samskiptum og kynferðislegu háttalagi af völdum yfirmanns míns í starfsmannaviðtali. Engin viðbrögð fylgdu þeirri kvörtun, ástandið versnaði ört og þegar það var loks orðið óbærilegt svaraði ég fyrir mig og löðrungaði yfirmanninn. Þá fyrst brást Háskólinn við en á allt annan máta en mig óraði fyrir. Þrátt fyrir að ég sýndi margvísleg sönnunargögn um alvarlegt andlegt ofbeldi og einelti var engin tilraun gerð til að rannsaka málið. Ég var rekin af vinnustaðnum og skipað að fara í veikindaleyfi. Þegar ég neitaði að hlýða var mér hótað áminningu sem HÍ neyddist þó til að láta niður falla enda málið allt á sandi byggt,“ segir Sigrún Helga.
Hún segist að lokum hafa kært málið til siðanefndar. „Á sama tíma reis #meToo umræðan sem hæst – þar sem HÍ barði sér hvað mest á brjóst. Kjaftasögur fljúga hratt á litla Íslandi og það er ekki auðvelt að vernda mannorð sitt gegn svo valdamiklum aðilum. Að lokum náði ég þó styrk til að kæra málið til siðanefndar háskólans sem kvað upp dóm í júlí síðastliðnum. Þar var staðfest að yfirmaður minn hafði brotið þrjár greinar siðareglna, þar með talda jafnræðisreglu 1.3.2: „Starfsfólk og nemendur Háskólans gæta þess að mismuna ekki hver öðrum, til dæmis vegna kyns, kynþáttar, kynhneigðar, aldurs, fötlunar, þjóðernis, trúarbragða eða skoðana. Þeir leggja ekki hver annan í einelti og eru á varðbergi gagnvart einkennum þess.“,“ segir Sigrún.
Hún segist fyrst ekki hafa áttað sig á því að hún hafi unnið málið. „“Starfsfólk og nemendur Háskólans gæta þess að mismuna ekki hver öðrum, til dæmis vegna kyns, kynþáttar, kynhneigðar, aldurs, fötlunar, þjóðernis, trúarbragða eða skoðana. Þeir leggja ekki hver annan í einelti og eru á varðbergi gagnvart einkennum þess.” Það var ekki fyrr en að lögfræðingurinn minn stafaði niðurstöðuna ofan í mig að ég áttaði mig á að ég hafði unnið málið. Ég hefði aldrei trúað því hvað gaslýsingin er sterk. Nú var málið komið í hendur rektors og í fyrsta sinn bærðist með mér von um réttlæti. Ég fékk fregnir af því að siðanefnd hefði fundað með rektor og beið spennt eftir að heyra nánar frá honum. Fjórir mánuðir liðu og á morgunfundi um jafnréttismál í hátíðarsal HÍ sagði hann: „Hér í Háskóla Íslands höfum við lagt áherslu á að hlusta á sögur kvenna, draga af þeim lærdóm og bregðast fljótt og fumlaust við.“,“ segir Sigrún.
Hún hefur ákveðið að segja upp starfi sínu við skólann. „En aldrei heyrðist neitt. Nú er nær hálft ár liðið síðan dómur féll, ekki stakt orð borist frá rektor og allt ástand óbreytt – ef ekki verra. Nú er svo komið að ég get ekki hugsað mér að hefja enn annað starfsár á sama vinnustað. Ég segi því hér með upp starfi mínu sem prófessor í líftölfræði við Miðstöð í lýðheilsuvísindum við Háskóla Íslands,“ segir Sigrún.
