En einu tók Svarthöfði eftir. Tóbakið grófmalaða og ilmsæta er komið í nýjar dollur sem eru mikil tímamót. Persónulega er Svarthöfði á þeirri skoðun að hlutir eigi ekki að breytast, sérstaklega ekki sígildar vörur eins og íslenskt neftóbak. Stíllinn á dollunum var eins klassískur og umbúðirnar fyrir Royal-búðinga og lyftiduft. En feginn er Svarthöfði þó að ekki var hlaupið á eftir duttlungum þeirra sem vilja umbylta dollunum í samræmi við einhverjar „nútímakröfur.“
Byrjum á innsiglinu. Einhverjir höfðu kvartað yfir því að dollurnar væru ekki innsiglaðar og Svarthöfði er ánægður með að sjá að slíkt prjál sé ekki á nýju dollunum þó að barminum hafi verið breytt örlítið. Svarthöfði hefur séð það í Ríkissjónvarpinu hvernig neftóbak er verkað. Það er einn gamall sveitalarfur sem snýr rjólinu í tunnu og treður því berhentur í dollurnar. Svarthöfði treystir honum vel.
Sumir hafa kvartað yfir því að það vantaði innihaldslýsingu á gömlu dollurnar og hoppaði Svarthöfði hæð sína í loft upp þegar hann sá að þær voru heldur ekki á þeim nýju. Við vitum öll að það er ammoníak, salt, glerbrot, hrossatað og miltisbrandur í íslensku neftóbaki. Það þýðir ekkert að vera að velta sér upp úr því og óþarfi að fæla unga veganista frá því að neyta þessarar náttúrulegu og þjóðlegu vöru.
Svarthöfði varð hins vegar fyrir miklum vonbrigðum með skilaboðin sem sett voru hægra megin á límmiða nýju dollunnar. „Ekki ætlað í munn.“ Þetta er nú pólitískur rétttrúnaður af verstu sort, ábyggilega ferlað og línað á rándýrum fundi þar sem glaðhlakkalegir verkefnastjórar og almannatenglar smjatta á gojibauna-beyglum og kamillu-frappúsínó.
Nei, Svarthöfði lætur slíkt pakk ekki segja sér hvar hann stingur sínu tóbaki. Til að mótmæla þessarri firru og valdníðslu ætlar Svarthöfði að troða neftóbakinu inn í eyrun í dag.
