Frétt DV í gær um gistiheimili við Þverholt 20, Gistiheimilið Víkingur/Viking Guesthouse, vakti athygli. Þar kom fram að samkvæmt hljóðupptöku af símtali virðist eigandi gistiheimilisins vera stórtækur smásali kannabisefna og bjóða efnin til sölu á gistiheimilinu. Eigandinn neitar því, sem og að vera sá maður sem býður þessi efni til sölu á hljóðupptöku sem DV hefur undir höndum. Þrátt fyrir það afþakkaði hann boð um að fá eintak af upptökunni.
Tveir hópar virðast gista á staðnum, annars vegar erlendir ferðamenn og hins vegar Íslendingar sem eiga undir högga að sækja, fíkniefnaneytendur og heimilislaust fólk. Gistiheimilið á sér töluvert langa sögu, félagið sem rekur það var stofnað árið 2004 og í lýsingu á staðnum á Airnbnb segir að hann hafi árið 2008 verið kosinn besta gistihúsið á Íslandi fyrir sjálfstæða bakpokaferðalanga.
Umsagnir gesta á Google Maps eru hins vegar ærið misjafnar og ná yfir langt tímabil. Sumir bera staðnum vel söguna og nefna til hjálpsemi starfsfólks, góða staðsetningu og lágt verð.
Aðrir eru, vægt til orða tekið, neikvæðari. Fyrir þremur árum kom þessi umsögn:
„Versta ákvörðun sem við tókum í fríinu okkar. Við þurftum að vera þar eina nótt en það hefði verið betri kostur að sofa í bílnum, virðist manni núna. Herbergin eru mjög lítil, illa lyktandi, ekki er hægt að loka gluggunum almennilega, það þarf að borga aukalega fyrir rúmföt, kodda og rúm og það eru aðeins tvö salerni í öllu húsinu, sturtan lekur, klósettið er slíflað og í staðinn fyrir handklæði eru skítugar tuskur.“
Einnig segir í umsögninni að í eldhúsinu þar sem er aðstaða til að matast hafi þvottur verið hengdur til þerris. Segir að betra sé að sofa á flugvelli, í bíl eða jafnvel undir beru lofti, en á þessum stað.
Margir kvarta undan því að greiða þurfi sérstaklega fyrir rúm, rúmföt og annað af slíku tagi og því gefi uppsett verð ekki eðlilega mynd af kostnaðinum.
Fyrir sex árum birtist hins vegar umsögn þar sem segir að þetta sé fullkominn staður fyrir þá sem sækjast ekki eftir lúxus. Afskaplega vinaleg og skemmtileg kona hafi verið að vinna þarna sem mjög gaman var að spjalla við.
En fyrir sjö árum skrifar hins vegar einn gestur:
„Langversti staðurinn sem ég dvaldist á í Íslandsferðinni minni. Herbergið var líkara skápi með litlu og óþægilegu rúmi. Ekki virtist hafa verið skipt um á rúminu eftir síðasta gest. Hjón virðast sjá um reksturinn og eiginmaðurinn er ókurteistasta manneskja sem ég hef hitt á Íslandi. Kvengestur var fá sér drykki á almenningssvæðinu kl. 11 á laugardagskvöldi þegar eiginmaðurinn kom að henni og byrjaði að bölva henni í sand og ösku. Hann sagði henni síðan að hundskast út af hótelinu, af því að hún og vinkona hennar voru að spjalla og fá sér í glas. Ég trúði ekki hvernig hann hagaði sér!“
Fyrir nokkrum mánuðum birtist síðan þessi umsögn:
„Staðurinn var kaldur og skítugur. Þú þarft að borga aukalega fyrir allt, jafnvel einföldustu hluti eins og kodda. Mæli ekki með.“
Fyrir átta árum birtist þessi umsögn:
„Dónalegur og aggressífur eigandi, í herberginu var þvottur einhvers, þar á meðal barnableiur, dreifður yfir rúmið mitt. Staðurinn minnti á byggingarsvæði.“
Og fyrir tveimur árum skrifaði einn óánægður gestur þetta:
„Ég fór á þetta hótel í janúar og það er skelfilegt. Ég held að það sé aldrei þrifið þarna. Gestgjafinn minntist ekki á að við vorum ekki með handklæði og rúmföt og við urðum að borga aukalega fyrir þau. Það sem er mikilvægast, herbergin voru ísköld. Ég get alls ekki mælt með þessum gististað.“
Sjá nánar hér.
