Áramótaböll hafa verið misdönnuð á Íslandi í gegnum tíðina og oft hafa reglur um áfengi verið sveigðar eða jafn vel brotnar. Unglingaballið í Lídó fyrir sextíu árum síðan varð að forsíðufrétt vegna þess mikla magns áfengis sem gert var upptækt.
Í frétt Vísis frá 3. janúar 1964 er sagt frá ballinu í Lídó, sem ætlað var unglingum og ungmennum á aldrinum 16 til 21 árs. Lídó stóð við Skaftahlíð 24, í húsi sem varð seinna að félagsmiðstöðinni Tónabæ, þá höfuðstöðvum fjölmiðlafyrirtækisins 365 og í dag hýsir skrifstofur Landspítalans.
Á ballinu var gerð áfengisleit við innganginn og höfðu dyraverðir vægast sagt nóg að gera. Alls voru tekin 50 ílát með sprútti af unglingunum og voru þau að ýmsum toga.
Meðal annars var áfengi falið í leðurtuðrum, lýsisglösum, glösum fyrir magatöflur, plastflöskum og vitaskuld venjulegum áfengisumbúðum. Þá fundust ílátin á ólíklegustu stöðum. Sumar stúlkur stungu þeim inn á brjóstahaldarann sinn eða naríurnar. En aðrar földu þau í handtöskum. Leitað var á drengjum jafnt sem stúlkum í dyrunum.
Fengu unglingarnir áfengið ekki til baka eftir ballið heldur var það gert upptækt og flutt til vörslu hjá sakdómaraembættinu.
„Skemmtunin fór hið bezta fram og urðu unglingarnir að láta sér nægja að skemmta sér yfir glasi af gosdrykkjum,“ segir í frétt Vísis.
Það var þó eitthvað um leiðindi á ballinu. Í byrjun dansleiksins bar nokkuð á því að verið væri að sprengja kínverja. Tilkynntu skipuleggjendur þá að tónlistin yrði stöðvuð og skemmtuninni slitið ef þetta héldi áfram. Eftir það var enginn kínverji sprengdur.
Einhverjir unglingarnir komust með bokkurnar inn en starfsfólk greip þær ef þær sáust.
„Getur fólk látið sér detta í hug hvernig dansleikurinn hefði farið fram, ef unglingarnir hefðu komizt inn með allt þetta áfengi,“ segir í niðurlaginu.
